جمعه شب چه اتفاقی افتاد؟

روزنامه اعتماد ملیصفحه 2

نویسنده: اکبر منتجبی

   جمعه شب چه اتفاقی افتاد؟ مردم تهران شاهد هستند که در آخرین روزهای بهار، پس از آنکه صف های چند ساعته را برای ریختن رای خود تحمل کردند، چه بارانی درگرفت. بارانی که معلوم نبود از بغض است یا رحمت خدا. ساعت 10خبر رسید که میرحسین موسوی تصمیم گرفته است یک کنفرانس مطبوعاتی درخیابان جردن تهران برگزار کند. ساعت 11 جمعه شب او اعلام کرد که رئیس جمهور ایران شده است. ساعتی پس از آن کسانی که در میدان فاطمی تهران بودند اما اتفاق دیگری را شاهد بودند. هواداران محمود احمدی نژاد که ماشین های خود را به عکس های مختلف او مزین کرده بودند، غریو شادی سر دادند و با شعار »هاشمی هاشمی تسلیت تسلیت«، »موسوی بای بای هاشمی بای بای« آرام آرام میدان فاطمی را فتح کردند. البته ماموران انتظامی تهران، حضور فعالی داشتند و تلاش می کردند که هیچ اتفاق ناگواری رخ ندهد. میدان فاطمی در کمتر از چند دقیقه پر از موتورسواران و خودروهایی شد که همه از هواداران محمود احمدی نژاد بودند. همه فریاد شادی سر می دادند و ساعت حدود یک ونیم بامداد بود. اگرچه اغلب هواداران را مردان و جوانان تشکیل می دادند اما در برخی از خودروها زنان، دختران و کودکانی نیز بودند که با پدر و مادر خود بیرون آمده و عکس های احمدی نژاد را در دست گرفته بودند. در حاشیه میدان دو گروه شاهد این کارناوال بودند. گروه اول ماموران انتظامی بودند که وظیفه برقراری امنیت با آنها بود، گروه دوم مردم و اهالی بودند که رای خود را به نام کاندیدای دیگری به صندوق ریخته بودند.
    از حامیان احمدی نژاد که دلیل شادمانی را در ساعت یک ونیم بامداد می پرسیدی، پاسخ این بود که »دکتر احمدی نژاد رئیس جمهور ایران شد« و اگر ادامه می دادی که اکنون ساعت یک ونیم بامداد است، پاسخ می شنیدی که »خبرها قطعی است و موسوی با اختلاف بسیار زیادی در مقام دوم قرار دارد.« برخی از آنها حتی آمارهایی را نیز اعلام می کردند. یکی می گفت: »دکتر 21 میلیون رای آورده است.« دیگری عقیده داشت: »اکنون آمار 17 میلیون به 3 میلیون است«. که 17، محمود احمدی نژاد بود و 3 میلیون میرحسین موسوی. یکی دیگر که رد می شد گفت: »دکتر از خاتمی رد شد.« پرسیدم: »خاتمی یا هاشمی؟«
    گفت: »از 22 میلیون رای هم رد شد.« و شادمان راه خود را ادامه داد. اشاره اش به آرای 22 میلیون خاتمی در انتخابات سال 80 بود. جمعیت هوادار احمدی نژاد کم وبیش می آمدند و می رفتند. نیروهای انتظامی البته همچنان در میدان مستقر بودند و خیابان دکتر فاطمی بسته بود. اگر در میدان فاطمی، جمعیت هوادار احمدی نژاد غریو شادی سر داده بودند، در کوچه پایین تر از همان میدان که ستاد مرکزی میرحسین موسوی قرار داشت، نگرانی در بین جمعیتی حدودا 100 نفر یا حتی کمتر، موج می زد. همه هراسان بودند و باورشان نمی شد. آنها می گفتند که: »مهندس رئیس جمهور است« و از مردم می خواستند که محل را به علت نگرانی های موجود ترک کنند »تا فردا ببینیم مهندس چه می گوید«.
    از این میدان که آن طرف تر می رفتی دیگر خبری نبود. شهر زیر باران بهاری خوابیده بود. گهگاه مامورانی که برحسب وظیفه در این چهارراه یا آن میدان حضور داشتند، می دیدی. تا چهارراه پارک وی خبری نبود. در این محل، همان گروه یا دوستانشان چهارراه را بسته بودند و غریو شادی سر می دادند و البته تعرض هایی نیز به این یا آن کاندیدا داشتند. جمعیتی در این چهارراه البته نبود. ترافیک و حامیان به هم گره خورده بودند و شعارهای آنان در بوق اینها گم می شد.
    صبح آرام آرام می رسید و مردم تهران از خواب بیدار می شدند تا شگفتی بزرگ انتخابات را شاهد باشند. اتفاق و خبری که همه را بهت زده کرد.

 

شبکه عنکبوت در تدارک عملیات انتحاری

روزنامه کیهانصفحه 2

   نامزد اصلاح طلبان در دام اطرافیانی افتاد که در اتاق های دربسته مدام به وی القا می کردند در پیروزی قطعی خود شک نکند.
    میرحسین موسوی بعدازظهر دیروز با قطعی شدن ناکامی اش و پیروزی دکتر احمدی نژاد، تمام ادعاهای قانون گرایی، اخلاق مداری و «ادب مرد به ز دولت اوست» را کنار گذاشت و به تعبیر درست به جرزنی درباره انتخاب و رای ملت پرداخت. وی در بیانیه خود مدعی صحنه آرایی و شعبده بازی در انتخابات شد و نتیجه را بهت آور خواند.
    موسوی در حالی وعده افشای رازهای پشت پرده را داد که ستاد وی با حضور شماری از افراطیون سازمان مجاهدین و مشارکت، به چیزی شبیه خانه تیمی برای تدارک تشنج و تلخ کردن کام ملت ایران در جشن بزرگ انتخابات تبدیل شده اما موسوی توضیح روشنی درباره چرایی این اتفاق نداده است.
    گفته می شود صدور این بیانیه پرخاشگرانه و ضداخلاقی، پس از جلسه موسوی با شماری از افراطیون مشارکت و مجاهدین در ستاد انتخاباتی وی (خیابان میرهادی) صورت گرفته و در واقع افراطیون در ادامه بازی انتحاری و خطرناک، موسوی را سپربلاو پیشمرگ خود قرار داده اند.
    افراطیون نفوذی در ستاد موسوی از ساعات آغازین روز جمعه با استفاده از رسانه ها و سایت هایی نظیر قلم نیوز، ایلنا، یاری نیوز، نوروز، امروز، اصلاحات، سلام نیوز و ... اقدام به شانتاژ و اعلام پیشاپیش نتایج انتخابات کرده بودند! این شبکه عنکبوتی در همان ساعات اولیه رای گیری مدعی شد موسوی در 21 استان به طور قاطع اول شده و 65 درصد آرا را حائز گردیده است! همچنین در ادامه خبرسازی ها برخی از اعضای حلقه مذکور (نظیر فرشاد مومنی) ادعا کردند موسوی از مجموع 35 میلیون رای، 30 میلیون رای به دست آورده است! ابوالفضل فاتح مسئول کمیته رسانه و تبلیغات موسوی هم گویی که همچنان حال و هوای تبلیغات را درسر داشته باشد، مقارن ظهرجمعه اعلام کرد پیروزی مهندس موسوی در مرحله اول قطعی است. «امپراطوری دروغ» جمعه، روز بسیار پرکاری را پشت سر گذاشت و اگر هم نتوانست در میان مردم مخاطب جدی پیدا کند، اما لااقل توانست به میرحسین موسوی در اتاق های در بسته ستاد بباوراند که پیروز مسلم انتخابات است کاری که پیش از این با کروبی و هاشمی رفسنجانی شده و جواب داده بود! در همان ساعت ها بود که جلایی پور عضو افراطی حزب مشارکت تحت عنوان «جامعه شناس» به واسطه سایت های یاری و قلم نیوز و... ادعا می کرد «باید آماده جشن پیروزی شویم. اکثریت مطلق در سراسر کشور با مهندس موسوی است».
    حتی خاتمی هم به هنگام انداختن رای در صندوق که ساعات اولیه صبح جمعه صورت گرفت، هر چند که گفت «من پیش گو نیستم» اما بلافاصله پیش گویی کرد و گفت «همه شواهد حاکی است که مهندس موسوی انتخابات را برده است»(!؟)
    به همین دلیل هم بود که مقارن ساعت 23 جمعه شب موسوی با صدور بیانیه کوتاهی، خواستار برگزاری جشن پیروزی شد و ساعتی بعد در جمع خبرنگاران- اغلب خارجی- القائات اعضای ستاد خود را باز گفت: «من برنده قطعی انتخابات با نسبت زیاد آرا هستم». اما طبیعی بود که رای 24 میلیونی ملت به احمدی نژاد، برای موسوی شوک شدید به همراه داشته باشد و این همان چیزی بود که افراطیون از یک ماه قبل با پیش بینی شکست، روی آن طراحی و حساب باز کرده بودند.
    لطیفه تلخ تر و طنز سیاه تر، بیانیه اعتراض کروبی است که با سقوط شدید آرا و بی اعتمادی مطلق مردم مواجه شده است. وی مدعی شد جشنواره انتخابات به سوگواری تبدیل شده و باید مرثیه خواند! کروبی می نویسد: نتایج اعلام شده چنان مضحک و شگفت بود که در بیان و بیانیه نمی آید. شگفتا که مشارکت ملت به ابزار تحکیم دولت تبدیل شد(!) کروبی حدود 321 هزار رای معادل (کمتر از یک درصد آرا) را به دست آورده که سقوطی 4 میلیون رایی را نسبت به دوره قبل نشان می دهد اما وی به جای اینکه به افراطیون حاضر در ستاد و روزنامه خود اعتراض کند، به مردم و دولت پرخاشگری می کند. نکته جالب دیگر اینکه افراطیون نفوذی تحکیم هر چند مدعی حمایت از کروبی بودند اما اکنون سایت خود (خبرنامه امیرکبیر) را تبدیل به ارگان افراطیون ستاد موسوی کرده اند تا معلوم شود افراطیون ظاهراً انشعابی نهایت از یک مرکز کوک می شوند. 

 

کاندیداها در زادگاه های خود چقدر رای آوردند؟

روزنامه ایرانصفحه 5 

   مردم زادگاه های کاندیداهای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری هم با قاطعیت آرا، دکتر محمود احمدی نژاد را به عنوان رئیس جمهور آینده خود برگزیدند.
        درآرادان سمنان زادگاه رئیس جمهوری منتخب از مجموع 10 هزار رای ماخوذه دکتر محمود احمدی نژاد حدود 9 هزار رای و سایر نامزدها حدود هزار رای کسب کردند.
    درروستای لالی از توابع خوزستان، زادگاه محسن رضایی از مجموع 900 رای دکتر احمدی نژاد 830 رای و سایر کاندیداها 70 رای را کسب کردند.
            در شبستر(آذربایجان شرقی) زادگاه میرحسین موسوی از مجموع 7 هزار رای ماخوذه، دکتر احمدی نژاد حدود 5 هزار رای و موسوی حدود 2 هزار رای کسب کردند.
       در الیگودرز(لرستان) زادگاه مهدی کروبی دیگر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری
    احمدی نژاد 39690 رای، کروبی 14512 رای و موسوی
    9330 رای را کسب کردند.
        * مردم بهرمان و کشکوئیه(استان کرمان) زادگاه اکبر هاشمی رفسنجانی 2886 رای به احمدی نژاد و 1950 رای به سایر کاندیداها دادند.
    * مردم نور(استان مازندران) زادگاه ناطق نوری از مجموع 77452 رای، 51798 رای به احمدی نژاد و حدود 24 هزار رای به موسوی دادند

 

دیروز منتشر شد : عباس کیارستمی به روایت گاردین

روزنامه اعتماد صفحه 12

   روزنامه گاردین در گزارشی مفصل به زندگی سینمایی «عباس کیارستمی» هنرمند سرشناس ایرانی پرداخت. گاردین در این گزارش پای صحبت تنها کارگردان ایرانی برنده نخل طلانشست و کیارستمی از ساخت فیلم «شیرین» و تاثیر زلزله رودبار بر حرفه فیلمسازی اش تا وضعیت حاکم بر سینمای کشور و علاقه اش به عکاسی صحبت کرد. گاردین در ابتدا به این نکته اشاره دارد که کیارستمی 68ساله برخلاف بسیاری از هنرمندان ایران نه تنها در این سال ها کشورش را ترک نکرد، بلکه توانست طی این سال ها بیش از 40 فیلم بسازد و افتخارات بسیاری برای سینمای کشورش به همراه آورد. کیارستمی با ابراز نارضایتی از عملکرد سفارت انگلستان به خاطر عدم صدور روادید برای سفر به لندن گفت: «سفارت انگلستان از من درخواست وثیقه کرد تا ضمانت بدهم در انگلستان پناهنده نخواهم شد، من به کشورهای زیادی سفر کرده ام، اما هیچ وقت فکر ترک کشورم به ذهنم خطور نکرده است. من در این سن دیگر فکرم را تغییر نمی دهم.» کیارستمی که از دهه 70 علاقه فراوانی به عکاسی پیدا کرده بود، از دهه 90 آثارش را به نمایش گذاشت تا فروش جهانی آنها کمکی برای هزینه ساخت فیلم هایش باشد. او در این باره به گاردین گفت: «من موضوعات زندگی عادی را فیلم می کنم که برخی آنها را غیرسینمایی تصور می کنند. اما آنچه من می خواهم نشان دهم خود طبیعت است، به عنوان واقعیت زندگی. عکاسی نسبت به سینما محیط ناب تری دارد. من در منظره ها و چشم اندازها چیزی را حس می کنم و بعد آن را ثبت می کنم: آن حقیقت شخصی و درونی است.» کیارستمی در ادامه مصاحبه با گاردین با اشاره به زوایای جذاب فیلم «شیرین»، عقیده دارد زیبایی هنر در واکنشی است که ایجاد می کند. او در این باره گفت:«فیلم «شیرین» بیانگر این واقعیت است که یک اثر هنری، فراتر از درک و فهم مخاطب نیست. در بازی فوتبال 22 نفر بازی می کنند، اما میلیون ها نفر واکنش مشترک دارند. من هرگز به استادیوم نرفته ام، اما آنچه درباره فوتبال برای من جالب است، سادگی و معصومیت تماشاگران است: توانایی آنها برای فراموش کردن مشکلات روزانه.» کیارستمی در ادامه در واکنش به ادعای سیاسی بودن فیلم هایش گفت: «اگر سیاست یعنی پارتیزان، من هرگز فیلم سیاسی نساخته ام. من هیچ کس را دعوت به رای دادن به فرد خاصی نکرده ام. من مردم را به سمت واکنش نشان دادن سوق نداده ام، بلکه سعی کرده ام به حقیقت زندگی روزمره پی ببرم. مادامی که سعی کنیم به این حقیقت برسیم، این واقعاً و کاملاً سیاسی است.» برنده نخل طلای کن درباره اینکه برخی از فیلم هایش با هدف آشنایی بیشتر مخاطبان غربی با ایران ساخته شده اند، گفت: «هدف مستقیم من این نبوده است. تصویر منفی ایران در غرب به ملت ایران مربوط نمی شود. آنچه ما درون خود داریم، یعنی غم و اندوه، جهانی است. ما همه واکنش مشابهی به احساسات و زندگی شخصی داریم.» او در ادامه گفت: «بسیاری از فیلم هایی که امروزه ساخته می شوند، یک بعدی و سطحی هستند و با وجود قدرت تخیل بیننده، همه چیز را به آنها منتقل می کنند، در حالی که سینمای بدون پایان این اجازه را به مخاطب می دهد تا در پروسه خلاق شرکت کنند.» کیارستمی که سال 1990، پنجاهمین سال تولدش مصادف با زلزله مرگبار شمال ایران بود، این واقعه تلخ را در حرفه سینمایی اش بسیار تاثیرگذار دانست. او گفت: «سفر به این مناطق زلزله زده، واقعاً مرا تحت تاثیر قرار داد. من از واقعیت مرگ چنان تجربه عمیق و نزدیکی کسب کردم که حرفه مرا به شکل مثبتی تغییر داد.» این کارگردان سرشناس سینمای ایران در حال حاضر مشغول ساخت جدیدترین فیلم بلندش با نام «کپی برابر اصل» در توسکانی ایتالیا است. این اولین فیلم «کیارستمی» است که در خارج از ایران ساخته می شود و «ژولیت بینوش» بازیگر سرشناس فرانسوی در آن نقش آفرینی می کند.

 

 

 

/ 0 نظر / 7 بازدید