بر شاخه نشستن و بن بریدن

روزنامه اعتماد ملی صفحه 1 

نگاهی به حوادث کوی دانشگاه تهران
نویسنده: الهه کولایی

   تجربه 100 سال اخیر ایران نشان دهنده پیشتازی دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی در تحولات تعالی جویانه جامعه است که جایگاه این نهاد را از امنیت و اعتبار ویژه ای برخوردار کرده است.در روند جهانی شدن و نقش شایسته ای که ایران به لحاظ جایگاه منطقه ای و بین المللی خود محق دستیابی به آن است،این دانشگاه ها هستند که در انتقال تجربیات موفق در این مسیر نقش ویژه ای ایفا کرده و ظرفیت های لازم را برای تحقق اهداف ملی فراهم می کنند.بر اساس ویژگی های طبیعی که این نهاد در پرتو حاکمیت عقل و محاسبه عقلانی از آن برخوردار است در مواجهه با روندهای نسنجیده و غیرعقلانی قرار می گیرد و در همان حال که برای ایفای رسالت خود در آگاهی بخشی و دفاع از ارزش های متعالی بشری تلاش می کند،از رویارویی با موانع طبیعی جوامع در حال توسعه هم مصون نیست.حمله گروهی مهاجم به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران و خوابگاه های دانشجویی در شهرهای دیگر در روزهای اخیر گرچه در مسیر همان تصادم نهاد عقل گرا با جریان های عقل گریز صورت می گیرد اما موجبات نگرانی عمیق کسانی را فراهم کرده که در جمهوری اسلامی در تلاش بودند تا عرصه علم و دانشگاه از تعرض عوامل و نهادهای قدرت در امان بماند.با آنکه انتظار می رفت پس از حادثه تلخ و ننگین حمله به کوی دانشگاه در تیرماه 78 دیگر هیچگاه شاهد تکرار این صحنه ها نباشیم اما متاسفانه بار دیگر حریم امن دانشگاه که باید عرصه تعامل و تضارب آرا و اندیشه ها باشد مورد هجوم قرار گرفت که نشان دهنده تعرض سیستماتیک به نهادی است که باید نقادی،پرسشگری و تنوع طلبی فکری را در سطح جامعه ترویج دهد.
    حمله گروهی از مهاجمان به محیط دانشگاه و عدم برخورد مناسب با آنها می تواند عواقب سنگین و جبران ناپذیری چون هجمه سازماندهی شده علیه علم و آگاهی جمعی را مطرح کرده و ظرفیت های رشد و توسعه کشور را هدف قرار دهد.در صورتی که بی هیچ تردیدی رشد و توسعه کشور در گرو حضور و فعالیت و نقش آفرینی دانشگاهیان است،رفتارهایی بدین شکل چه دستاوردی به بار می آورد؟ به کارگیری زبانی توام با خشونت به جای تعامل و تضارب آرا با هسته مرکزی رشد و تعالی کشور چگونه می تواند ما را به سرمنزل مقصود پیشرفت و رفاه برساند؟ظرفیت های قانونی جمهوری اسلامی به کارگیری از دستاوردهای علمی در جهت پیشبرد اهداف نظام را به عنوان تکلیف برای دستگاه های اجرایی برای تمامی سطوح تعیین کرده و اگر پاسخ و واکنش مناسبی از سوی این نهادها با مهاجمان نشود،چگونه می توان این هدف را محقق کرد؟اگر واکنش مناسبی با امران و عاملان اینگونه برخوردها صورت نگیرد بی شک به ایجاد شکاف هایی جدی در جامعه منجر می شود که خود تهدیدزاست.تعرض سیستماتیک با نهادهای دانشگاهی این نگرانی را تعمیق می بخشد که به دلیل رشد افکار نسنجیده،ظرفیت های پیشرفت کشور از سرمایه های علمی و انسانی بی بهره بماند و تکرار و بی عقوبت ماندن این برخوردها سبب انفعال و انزوا و بلااثر شدن این سرمایه های عظیم شود. حافظه تلخ تاریخی از خدشه دار شدن حریم دانشگاه و دانشجویان بزرگترین عامل بازدارنده برای تکرار اینگونه حوادث می تواند باشد و عجب اینکه عاملان این هجوم ها در شرایطی دست به این کار می زنند که جامه بیشترین نیاز را به نشاط،سرزندگی و فعالیت نهادهای عقل گرا دارد.نهاد دانشگاه بیش از هر زمان دیگری می تواند دغدغه های اندیشمندان داخلی و خارجی را لحاظ کرده و آن را در چارجوبی مدنی و منطقی منعکس نماید،بی آنکه از این تکثر دیدگاه ها آسیب و تهدیدی متوجه امنیت و مصالح کشور شود. چنین برخوردهایی آن هم در برهه ای که پیکان حرکت جامعه بسوی پیشرفت و توسعه است،مصداق همان بر شاخه نشستن و بن بریدن است.حذف نگاه تهدیدآمیز به عرصه های علمی و پژوهشی،تعامل با این نهادها و نیز برخورد مناسب و قاطع با مهاجمین به مراکز دانشجویی بهترین تضمین برای عدم تکرار چنین حوادثی است.حرمت نهادن و تقدیس نهادهای علمی و عالمان آموزه ای دینی است،بهتر آن است که در پرتو آن آموزه ها و نیز درک موقعیت و شرایط خاص کنونی و افق پیش رو بتوانیم هر نوع تهاجم و تجاوزی با اهل فکر و دانش را در اذهان جامعه پاک کنیم و درخت معرفت را از گزند تیشه هایی چنین مصون بداریم.

 

صحنه گردانان غایب

روزنامه کیهان صفحه 2

نویسنده: حمید امیدی

  انتخابات ریاست جمهوری پایان یافت. فراتر از پیروزی قاطع دکتر احمدی نژاد، پیروز واقعی این میدان مردمی بودند که با مشارکت بالاو چشمگیرشان بار دیگر آرای خود را «میزان» واگذاری قدرت و حاکمیت به دولتی قرار دادند که توقع میرود با تکیه بر پشتوانه مردمی خود بسان گذشته کمر به کار و خدمت بسته و انتظار همه مردم ایران را از یک دولت اصولگرای عدالت محور برآورده سازد.
    اما فردای این انتخابات پرشور آشوبگران با غائله ای که به راه انداختند کوشیدند، شیرینی پیروزی مردم را به کامشان تلخ کنند؛ هر چند ملت ایران بارها نشان داده اند که به تکلیف خود عمل می کنند و از دسیسه هایی که علیه شان به کار می رود باکی به دل ندارند. درباره انتخابات و وقایع اخیر چند نکته گفتنی است؛
    1- نگاهی گذرا به اتفاقات پیرامونی انتخابات طی چند ماه اخیر نشان می دهد که پروژه آشوب، ماهها قبل از برگزاری و اعلام نتایج انتخابات کلید خورده و گردانندگان پشت صحنه صرفاً انتظار می کشیدند تا روز 23 خرداد، عوامل میدانی خود را وارد فاز عملیاتی این ماجرا نمایند. طرح کمیته «صیانت از آراء» و ادعای «تقلب» در انتخاباتی که هنوز برگزار نشده! به وضوح نشان می داد قصد طراحان این پروژه ها چیزی فراتر از بهانه هایی است که به خاطر آن وارد مباحث آنچنانی شده اند.
    روزهای اول که چندین هفته به ثبت نام کاندیداهای ریاست جمهوری مانده بود و آنها پای نظارت استصوابی و رد صلاحیت ها را پیش کشیدند و مدام صحبت از صیانت و مراقبت از آرای مردم کرده و تقلب و دست کاری صندوق ها را پیش بینی کرده و با قاطعیت از آن سخن می گفتند، شاید اولین تحلیلی که از این برخوردها در اذهان متبادر می شد «توجیه شکست انتخاباتی» بود. گمان بسیاری بر آن بود که در جریان سفرهای تبلیغاتی و مواجهه با بدنه جامعه و مقایسه آن با سفرهای استانی ریاست جمهوری، نظرسنجی هایی که بصورتی واقع گرا- و نه حزبی و دل بخواه- میزان رویکرد آرای مردم را نشان می داد، رایزنی و نظرخواهی از نخبگان و اندیشمندانی که فارغ از تعلقات حزبی و سیاسی واقعیت های فضای موجود را تحلیل و ارایه می کردند و بعد از آن نیز در فاصله قانونی تبلیغات نامزدها، خصوصاً در کشاکش مناظره های تلویزیونی، رقبای احمدی نژاد به خوبی دریافته بودند که شانسی برای پیروزی ندارند. لذا برای توجیه پیشاپیش شکستی که در انتظار آنان بود دست به یک جنگ روانی تمام عیار زده و با ایجاد شبهه در روند انتخابات و القای شائبه تقلب و مظلوم نمایی برای خود که «چون قدرت دست رقیب است پس او هر کاری که بخواهد و بتواند انجام می دهد» قصد داشتند دست پیش گرفته و برای آبرویی که از آنان به واسطه رویکرد مردم به اصولگرایی خواهد ریخت، چاره ای بیندیشند.
    کار به آنجا کشید که مواضعی از این دست مورد انتقاد رهبرمعظم انقلاب قرار گرفت و ایشان طی سخنانی در ابتدای سال فرمودند: «من می بینم بعضی ها در انتخاباتی که دو سه ماه دیگر انجام خواهد گرفت، از حالاشروع کرده اند به خدشه کردن. این چه منطقی است؟ این چه فکری است؟ این چه انصافی است؟ این همه انتخابات در طول این سی سال انجام گرفته است. مسئولان وقت در هر دوره ای رسماً متعهد شده اند و صحت انتخابات را تضمین کرده اند و انتخابات صحیح بوده است. چرا بی خود خدشه وارد می کنند، مردم را متزلزل می کنند، تردید ایجاد می کنند؟ که البته در ذهن مردم عزیز ما با این حرف ها تردید ایجاد نخواهد شد.» و تردیدی هم ایجاد نشد. حضور گسترده و مشارکت 85 درصدی مردم پای صندوقهای رای نشان داد که جنگ روانی که از سوی دشمنان خارجی و دنباله های داخلی آنان تدارک دیده شده بود، راه به جایی نبرده است.
    2- اما پروژه شبهه در انتخابات برای توجیه شکست، تمامی ماجرا نبود و با شواهدی که از موضع گیری ها و عملکردهای برخی از نامزدها و اعضای اصلی ستادهای انتخاباتی آنان بدست آمد و هم چنین اخباری که از این ستادها به بیرون درز می کرد، معلوم شد که «پروژه اغتشاش» به بهانه تقلب- بخوانید شکست- در انتخابات و رویارویی با نظام از مدتها پیش در دستور کار آنان قرار داشته است.
    فارغ از تشابه غیر قابل انکاری که بین تحرکات برخی از گروه های بازنده انتخابات با انقلابهای رنگی که آمریکا در بعضی از کشورهای آسیای میانه به راه انداخته است، ایجاد اغتشاش و درگیری بعد از اعلام نتایج، پروژه ای بود که ماهها پیش در کانونهای فتنه ای که از بیرون خط می گرفتند، برای آن برنامه ریزی شده بود. یکی دو روز منتهی به 22 خرداد بعضی از ستادها، حکم خانه تیمی به خود گرفته و به محل انباشت انواع سلاحهای سرد برای تجهیز اغتشاش گران و ارتباط با مراکز هدایت گر خارجی تبدیل شده بود.
    متاسفانه آنهایی که قبل از برگزاری انتخابات خود را پیروز این میدان خوانده و مکرراً در مقابل طرفداران خود ژست پیروزی گرفته بودند، حال که طرفداران خشمگین خود را بعد از اعلام نتایج و خبر شکست و ناکامی اشان در خیابانهای شهر می بینند، تلاش موثری برای دعوت آنان به آرامش و متانت نمی کنند و نه تنها از محکوم کردن آشوبهای خیابانی و حمله و خسارت به اماکن عمومی و اموال شخصی و سلب آسایش و امنیت مردم که به نام هواداران خودشان هم تمام می شود، سر باز می زنند، بلکه آنان را برای حق خواهی! به حضور در خیابانها نیز دعوت می کنند!
    آیا تجمع، درگیری، اغتشاش و آشوب هایی که طی 4 روز اخیر در برخی از نقاط کشور اتفاق افتاد، همه را تصادفی و خودجوش تلقی کنیم؟! آیا در این میان رد پای ستادی که وظیفه تحریک، هماهنگی، خط دهی و تجهیز آشوبگران را برعهده دارد، مشهود نیست؟
    3- انقلاب و نظام اسلامی ما همواره مورد طمع دشمنان و بیگانگان بوده و آنان هیچگاه ذره ای از تلاش برای جدایی مردم از مسئولان و تحریک آحاد ملت ایران علیه حاکمیت کشورشان، کوتاهی نکرده اند. در ماجراهای اخیر نیز علاوه بر شواهدی که بر دخالت بیگانگان به عنوان یکی از صحنه گردانان غایب این غائله دلالت دارد، موضع گیری سران قدرتهای استکباری نیز بر وجود این ارتباط صحه می گذارد.
    باراک اوباما در آخرین اظهارنظر خود راجع به اغتشاش های اخیر کشور ضمن حمایت صریح از آشوبگران خطاب به آنان می گوید: «من می توانم بگویم که جهان نظاره گر تلاش شماست و از شما الهام(!) می گیرد.» وی فارغ از بهانه ای که اغتشاش گران را به خیابانهای شهر کشانده، اظهار می کند: «صرف نظر از نتیجه انتخابات ما منتظر چنین روزی بودیم تا مردم به خیابانها بریزند و پایبندی خود را به دموکراسی(!) این چنین نشان دهند.» رئیس جمهور آمریکا صراحتاً از «موضوع اغتشاش» حمایت کرده و اعلام می کند که از این زاویه پیروزی احمدی نژاد یا شکست موسوی برایش اهمیتی ندارد و او منتظر چنین روزی که مردم- بخوانید عده ای اراذل و اوباش- علیه حاکمیت اسلامی به خیابانها بریزند، بوده است.
    حمایت و طرفداری صریح فرانسه، انگلیس، رژیم صهیونیستی و هم چنین رسانه های غربی از آشوبگران را نیز به این جمع اضافه کنید. با این اوصاف آیا می توان منشا بروز درگیری های خیابانی اخیر را صرفاً داخلی دانست. آیا دست آمریکا و دشمنان انقلاب که از آستین اغتشاش گران بیرون آمده را نمی توان دید؟
    4- «میزان رای ملت است» این حقیقتی است که در هر انتخابات تجلی پیدا می کند. رای مردم است که نتیجه انتخابات را معلوم می کند نه خواست و اراده مسئولان. در نظام 30 ساله ما این موضوع بارها ثابت شده است. مگر در دوم خرداد 76 علیرغم میل مسئولان اجرایی و نظارتی مردم آرای خویش را به نفع سید محمد خاتمی به صندوقها نریختند و رای آنان امانت دارانه حفظ نشد؟ مگر در اسفند 81 (انتخابات شوراهای دوم) و یا تیر 84 برخلاف تمایل و اراده مجریان و ناظران انتخابات، مردم به اصولگرایان تمایل نشان ندادند و نتیجه آرای آنان بر کرسی قدرت ننشست؟ در این انتخابات نیز رای و نظر مردم به ادامه خط اصولگرایی در کشور تعلق گرفته است. این همه سر و صدا برای چیست؟ اگر مدعی تقلب در انتخابات هستند که مراجع ذیصلاح برای رسیدگی به شکایات مشخص اند.
    البته به طور حتم حساب هوادارانی که به نامزد رقیب احمدی نژاد رای دادند و اکنون نیز از شکست وی ناراحتند، از آشوبگران و اراذل و اوباشی که قصدی جز تخریب، ارعاب، اعمال خشونت و سلب امنیت ندارند، جداست. بسیاری از آنها نیز امروزه از آشوب ها ابراز نگرانی کرده و با توجه به راه های قانونی، تلاش های مشکوک برای ایجاد آشوب را سوال برانگیز می دانند.
    5- انتخابات عرصه رقابت هاست. قاعده بازی در این عرصه پذیرش اقلیت و اکثریت نسبت به فردی است که از صندوق آرای مردم بیرون می آید. مردم باید به رای اکثریت احترام بگذارند و رئیس جمهور منتخب را رئیس جمهور همه مردم ایران بدانند. فردای هر انتخاباتی بساط رقابت ها برچیده شده و سفره رفاقت ها پهن می شود. امروز روز اتحاد و یکپارچگی است نه تفرقه و نفاق.
    انقلاب روزهای بسیار سخت تر از این را به پشتوانه مردم انقلابی پشت سر گذاشته است. آتش زدن چند اتوبوس و شکستن شیشه چند بانک و غارت مغازه ها اگرچه زشت و ناپسند است ولی آنقدر اهمیت ندارد و قطعاً با اراده همین مردم عنقریب بساط آشوبگران برچیده خواهد شد و روسیاهی به کسانی خواهد ماند که صحنه گردان و عروسک چرخان این خیمه شب بازی های بچگانه بوده اند.

 

سخنگوی شورای نگهبان در نشست خبری دیروز اعلام کرد : احتمال ابطال آرا دور از ذهن نیست

 روزنامه اعتماد  صفحه 2

    « احتمال ابطال آرا دور از ذهن نیست اما اینکه ادعاهایی که شده چقدر صحت دارد باید بررسی صورت گیرد و نتیجه اعلام شود.» این پاسخ عباسعلی کدخدایی به پرسش خبرنگار «اعتماد» بود که از وی پرسید: «آقایان موسوی و کروبی خواستار ابطال آرا و برگزاری مجدد انتخابات شده اند. تا چه اندازه احتمال این مساله وجود دارد؟» کدخدایی که دیروز خبرنگاران رسانه ها را به یک نشست«فوق العاده» دعوت کرده بود ضمن ارائه گزارشی از مصوبات شورای نگهبان به پرسش های خبرنگاران پاسخ داد.کدخدایی در پاسخ به پرسشی مبنی بر حضور غلامحسین الهام و ابراهیم عزیزی در میتینگ روز یکشنبه میدان ولیعصر و اعلام نظر آیت الله یزدی درباره انتخابات و اینکه با این وجود می توان این اطمینان را داشت که شکایت نامزدها مورد بررسی بی طرفانه قرار گیرد، گفت: مکانیسم نظارتی شورا جانبدارانه نیست. حضور اعضای شورا (در میتینگ های انتخاباتی محمود احمدی نژاد) به این معنا نیست که آنها بی طرفی خود را رعایت نمی کنند.معاون اجرایی و امور انتخابات شورای نگهبان افزود: شورای نگهبان مدافع تمامی آراست و میان کسی که رای آورده و آنکه رای نیاورده، تفاوتی وجود ندارد زیرا همه از ملت ایران هستند. ما سعی می کنیم آنچه در چارچوب وظایف برایمان پیش بینی شده به شکایات رسیدگی کنیم و نتایج آن را بیان کنیم. عباسعلی کدخدایی پیش از پاسخ به پرسش از برگزاری جلسه یی با حضور نمایندگان سه نامزد در معاونت اجرایی شورای نگهبان خبر داد و گفت: ما احساس کردیم نامزدها و طرفداران آنها نگرانی هایی دارند. از نامزدها دعوت کردیم در شورای نگهبان حضور یافته و به ارائه مسائل خود بپردازند. امروز (روز سه شنبه) این جلسه با حضور نمایندگان داوطلبان برگزار شد و ما روند قانونی رسیدگی به شکایات را توضیح دادیم و مطالب آنها را نیز شنیدیم. قرار شد مطالب در جلسه عمومی شورا مطرح شود و ما نتیجه را به آنها اعلام کنیم.کدخدایی در بخش دیگری از این کنفرانس خبری گفت: نتایجی که از سوی وزارت کشور اعلام شده، نتایج اولیه است، صحت انتخابات باید به تایید شورای نگهبان برسد. در دو روز گذشته سه نفر از نامزدها شکایت خود را تسلیم شورای نگهبان کرده و گزارشی از تخلفات را به ما ارائه کردند. ما سعی می کنیم آنها را بررسی و نتیجه را اعلام کنیم. کدخدایی سپس اظهار داشت: همان طور که بارها گفته ایم براساس نص صریح قانون نتایجی که از سوی وزارت کشور برای شورای نگهبان ارسال می شود نتایج اولیه است و شورای نگهبان مدت هفت تا 10 روز فرصت تایید صحت انتخابات را دارد. پیش از آغاز این نشست خبری کدخدایی در گزارش کوتاهی در مورد روند برگزاری انتخابات و تخلفات انجام گرفته نیز گفت: از جهت تعداد تخلفات انتخاباتی کمترین میزان تخلف برای ما گزارش شد.
    

 

/ 0 نظر / 6 بازدید