پاسخ آیت الله صانعی به خاتمی، میرحسین و کروبی

روزنامه اعتماد صفحه 1 

    آیت الله یوسف صانعی در پاسخ به نامه مشترک خاتمی، میرحسین، کروبی و چند تن از فعالان سیاسی تاکید کرد تا دیر نشده باید زمینه آزادی تمام زندانیان سیاسی فراهم و اجازه برگزاری مراسم به خانواده سانحه دیدگان حوادث اخیر داده شود.این مرجع تقلید با اشاره به قانون اساسی آورده است: متاسفانه همان طور که در نامه اشاره شده، مدتی است شاهد افترا، دروغ و تضییع حقوق مردم، بازداشت و زندانی نمودن مردم هستیم.»در ادامه نامه آمده است: اینجانب به همه کسانی که سبباً یا مباشراً در ضرب و جرح و قتل و زندانی کردن انسان ها از اقشار مختلف مردم دخالت می کنند، تصریح می کنم این گونه ظلم ها به کسانی که هیچ پناهگاهی جز خداوند ندارند از گناهان کبیره به شمار می رود و لذا امیدوارم تا دیر نشده زمینه آزادی تمام زندانیان و اجازه برگزاری مراسم به خانواده جان باختگان حوادث اخیر داده شود و آمرین و عاملین و محرکین و همه آنها که به نحوی در بروز حوادث اخیر دخیل بوده اند، باید توبه نموده و رضایت مضروبین و آسیب دیدگان را جلب نمایند و در یک جمله به نصایح خیرخواهانه آیت الله هاشمی توجه کرده و به آن عمل نمایند.

 

عصبانیت رییس جمهور علت برکناری وزیران

روزنامه دنیای اقتصاد  صفحه 2 

   دبیرکل حزب اسلامی ایران زمین با اشاره به برکناری دو تن از وزیران دولت توسط احمدی نژاد گفت: فقط می توانم نسبت به این اقدام ناگهانی و شتاب زده رییس جمهور اظهار تاسف کنم؛ زیرا وی قطعا هیچ توجیه منطقی و توضیحی که برای افکار عمومی قانع کننده باشد، ندارد.
    ابوالقاسم رئوفیان در گفت وگو با «ایلنا»، در پاسخ به این سوال که «ارزیابی شما از تغییرات ناگهانی در کابینه چیست؟» اظهار کرد: طبیعی است این نوع تصمیمات عجولانه که ناشی از عصبانیت است، به اعتبار دولت لطمه می زند و مقبولیت آن را نیز دچار خدشه جدی می کند و پسندیده نیست از کسی که قرار است در 4 سال پر چالش کشور را اداره کند، این گونه اقدامات غیر قابل توجیه سر بزند.
    عضو جبهه پیروان امام و رهبری ادامه داد: رییس جمهور امروز بیش از هر چیز باید از خود سعه صدر نشان دهد و تحمل بالایی داشته باشد و برای حل مشکلات با سرانگشت تدبیر آماده باشد، نه اینکه با تصور حل مشکلات، گره روی گره بزند و بر دشواری ها بیفزاید. رئوفیان درباره واکنش ها به این اقدام رییس جمهور تصریح کرد: طبیعی است، مردم، مجلس و رهبری چنین تصمیمات شتاب زده ای را نمی پسندند و البته این امر به مصلحت خود رییس جمهور هم نیست.

 

وزیر کار و امور اجتماعی خبر داد:رشد بیکاری شدت گرفته است

روزنامه اعتماد ملی صفحه 20

    وزیر کار و امور اجتماعی از شدت گرفتن بیکاری در بهار و تابستان امسال خبر داد.
    محمد جهرمی، وزیر کار و امور اجتماعی دولت نهم در گردهمایی استانداری ها و روسای سازمان کار و امور اجتماعی سراسر کشوراظهار کرد:در شش ماهه نخست سال گذشته نرخ بیکاری کاهنده بود اما در 6 ماهه دوم با افزایش نرخ بیکاری مواجه شدیم و پیش بینی می شود در بهار و تابستان امسال نیز روند افزایشی ادامه یابد.پیش از این مرکز آمار ایران اعلام کرد: در بهار سال 88، بررسی نرخ بیکاری افراد 10 ساله و بیشتر نشان می دهد که 1/11 درصد از جمعیت فعال (شاغل و بیکار) بیکار بوده اند.
    بنا بر گزارش مرکز آمار این شاخص نسبت به بهار سال گذشته 1/5 درصد افزایش و نسبت به زمستان سال قبل 1/4 درصد کاهش یافته است.مرکز آمار در حالی معتقد است که نرخ بیکاری در بهار سال جاری نسبت به زمستان گذشته کاهش یافته که اطلاعات وزیر کار نشان از روند افزایشی نرخ بیکاری از زمستان سال گذشته و تداوم آن در بهار و تابستان سال جاری دارد. جهرمی با اشاره به مهم ترین موضوعی که همواره در جامعه مورد توجه کارشناسان و برنامه ریزان است، گفت: وظیفه اصلی استانداران و دولتمردان کاهش نرخ بیکاری و رفع این مشکل در کشور است.
    وی تاکید کرد: تا سال 1392 با اوج جمعیت جوان در کشور مواجه هستیم و این افزایش به دلیل بالابودن نرخ رشد جمعیت در دهه 60 است؛ زیرا رشد جمعیت در دوره یادشده بیش از 4/3درصد بود. البته اطلاعات وزیر در خصوص رشد جمعیت فعال با نتایج طرح آمارگیری مرکز آمار ایران در تناقض است.کاهش نرخ بیکاری در سال گذشته نیز بدون توجه به سایر متغیرها مانند تغییرات جمعیت فعال عنوان می شود.اگر مسوولان دولت نهم در اظهارات خود کمی دقیق تر شوند در خواهند یافت که آنچه تحت عنوان کاهش بیکاری مطرح است بیش از آنکه حاصل سیاست های دولت باشد متاثر از دیگر متغیر هاست.
    نرخ بیکاری چگونه کاهش یافت
    دکتر غلامعلی فرجادی در پژوهشی که سال گذشته انجام داد تا تحولات بازار کار در فراتر از آمار و ارقام مورد بررسی تحلیل کند. تحقیقی که دکتر فرجادی انجام داده با بررسی نتایج طرح آمارگیری مرکز آمار حکایت از تحولات غیرقابل انتظار در بازار کار کشور طی سال های 86-1384 دارد. این تحولات علاوه بر اینکه نامتعارف و غیرمنتظره بوده، نشان می دهد که شناخت عوامل و متغیرهای تاثیرگذار بر بازار کار نیاز به پژوهش های ژرف داشته و صرف مشاهده و اعلام تغییر نرخ های کلی بیکاری و اشتغال نمی تواند پایه و اساس درک صحیح از مشکل بیکاری و سیاستگذاری قرار گیرد.
    در این تحقیق آمده است:نتایج طرح آمارگیری نیروی کار نشان می دهد که جمعیت فعال از 29/23 میلیون نفر در سال 1384 به 48/23 میلیون نفر در سال 1385 و به 58/23 میلیون نفر در سال 1386 رسیده است. به این ترتیب در طی سال های 86-1384 فقط 285 هزار نفر و سالانه حدود 140 هزار نفر وارد بازار کار کشور شده اند. دکتر فرجادی در تحقیق خود از ورودی بازار کار با این میزان به دلایل زیر ابراز تعجب کرده است:
    الف- کشور ما دارای جمعیت جوان بوده و بالاترین تعداد جمعیت در گروه سنی 30-20 سال قرار دارند.
    ب- میانگین نرخ رشد جمعیت فعال طی سال های 85-1375 حدود 4 درصد در سال بوده است.
    ج- پیش بینی های برنامه چهارم افزایش سالانه جمعیت فعال را بیش از 700 هزار نفر نشان می دهد.
    دکتر فرجادی در تحقیق خود این سوال را مطرح کرده که چرا به جای 700 هزار نفر مورد انتظار در سال فقط 140 هزار نفر وارد بازار کار شده اند و بقیه این افراد بالقوه فعال کجا هستند؟
    وی در پاسخ به سوال مطرح شده از سوی خود چند فرض را مطرح کرده. فرض اول از این قرار است: برخی از کارشناسان یکی از دلایل کاهش نرخ جمعیت فعال را گسترش کمی آموزش عالی در سال های اخیر به ویژه گسترش دانشگاه پیام نور می دانند. اگر چه این موضوع تا حدودی در پایین آوردن وارد شوندگان به بازار کار نقش داشته است ولی نمی تواند به تنهایی کل تفاوت 560 (560=140-700) هزار نفر را توضیح دهد.
    دلیل مهم دیگری که برای این کاهش از سوی دکتر فرجادی مطرح شده است و با مطالعات نظری و تجربی در سایر کشورها نیز همخوانی دارد، وجود نرخ بالای بیکاری در کشور است. بنا براین تحقیق در شرایطی که نرخ بیکاری در سطح بالایی قرار داشته باشد، انتظار می رود که نرخ فعالیت کاهش یابد. این پدیده که به »اثر مایوس کنندگی«
    (Discouraged effect) معروف است افراد را از جست وجوی کار مایوس می کند، زیرا آنان به هر دری که می زنند نمی توانند شغلی به دست آورند بنابراین از جمعیت فعال خارج می شوند. مطالعات طرح آمارگیری نیز این عامل را یکی از عوامل کاهش نرخ فعالیت ذکر می کند. علاوه بر این برخی افراد اگرچه بیکار و در جست وجوی کار هستند ولی نمی دانند برای کاریابی به کجا مراجعه کنند و به دلیل عدم اطلاع رسانی کامل در بازار کار نه تنها بیکار که غیرفعال باقی می مانند. مطالعات طرح آمارگیری همچنین این عامل را در کاهش نرخ فعالیت دخیل می داند. به این ترتیب برخی افراد یا به دلیل عدم آگاهی و یا به دلیل یاس از یافتن شغل از جمعیت فعال حذف می شوند. این استدلال همچنین تا حدودی در ارتباط با گسترش کمی آموزش عالی نیز صادق است. تقاضای بیش از حد آموزش عالی تا حدود زیادی ناشی از بیکاری جوانان به ویژه بیکاری بالای فارغ التحصیلان دبیرستانی است که مشغول شدن در نهادهای آموزش عالی جایگزین مناسبی برای فعالیت و اشتغال است.
    مجموعه این عوامل موجب شده است که به جای سالانه 700 هزار نفر فقط 140 هزار نفر در سال وارد بازار کار کشور شوند و نرخ فعالیت برخلاف تمام پیش بینی های قبلی به جای افزایش از روند کاهشی برخوردار شده و از 41 درصد در سال 84 به 8/39 درصد در سال 1386 برسد. به این ترتیب روند رشد جمعیت فعال طی سال های 86-1384 خود به خوبی توضیح می دهد که چرا نرخ بیکاری از حدود 12 درصد در سال 84 به 5/10 درصد در سال 86 و کمتر از 10 درصد در بهار 1387 رسیده بود. در واقع نرخ بیکاری از 12 درصد در سال 84 به کمتر از 10 درصد در بهار 87 کاهش یافته نه به این دلیل که اقتصاد طی این سال ها از اشتغال زایی بالایی برخوردار بوده بلکه به این علت که جمعیت فعال با کم شماری قابل توجهی رو به رو شده است.
    بررسی تغییرات اشتغال در سال های 86-1384 و مقایسه آن با تحولات اشتغال طی سال های 85-1365 نشان می دهد که تعداد اشتغال جدید ایجاد شده در سال های 86-1384 در مقایسه با دو دهه قبل در پایین ترین حد خود بوده است. در حالی که میانگین اشتغال سالانه ایجاد شده در سال های 75-1365 حدود 357 هزار نفر و طی سال های 85-1375 حدود 590 هزار نفر بوده است طی سال های 86-1384 جمعا 473 هزار شغل و سالانه به طور میانگین 236 هزار شغل ایجاد شده است. در صورتی که ایجاد اشتغال جدید را به عنوان عملکرد اقتصادی کشور در نظر بگیریم درمی یابیم که اقتصاد کشور در طی سال های 86-1384 از عملکرد مطلوبی برخوردار نبوده است.

 

/ 0 نظر / 12 بازدید