اما بعد از فحش ها!

روزنامه آفتاب یزد  صفحه 1 

  پس از نامه نگاری ها و مصاحبه های مهدی کروبی و ابراز نگرانی های او نسبت به احتمال بعضی برخوردهای ناشایست با بازداشتی های حوادث اخیر، سیل حملات متوجه او شد. اکثر حمله کنندگان معتقد بودند که حتی به فرض صحت برخی ادعاها، طرح تریبونی آنها می تواند موجب سوءاستفاده دشمنان شود. البته در صداقت بعضی از این مدعیان، تردید اساسی وجود دارد چون ابراز نگرانی های اخیر کروبی متوجه اقدامات تعدادی مامور خودسر و گروهی از مسئولان غافل یا بی کفایت در رده های پایین مدیریتی کشور بود که به فرض اثبات ادعاها، برخورد مقامات بالاتر با آنها می توانست از بدنامی نظام جلوگیری و تنها وجود ضعف نظارتی در نهادهای بالادستی را آشکار سازد. این در حالی است که حدود یک ماه قبل از ادعاها و نگرانی های اخیر کروبی، رسانه ای که نام ملی بر آن نهاده اند اظهارات دومین مقام کشور را به صورت مکرر پخش نمود که از وجود فساد در عالی ترین سطوح کشور خبر می داد و بر زدن داغ ننگ بر پیشانی این »عالی رتبگان فاسد« تاکید می کرد. کسانی که آن روز، سکوت پیشه ساختند و امروز فریاد »حیثیت نظام« را سر می دهند به سختی خواهند توانست صداقت خود در مرثیه سرایی های اخیر را ثابت کنند. اما به فرض که حق با آنان باشد و آنچه که از هتاکی و فحاشی یا حملات انفرادی و سازمان یافته، نصیب کروبی شده حق مسلم او! آیا همه ماجرا به همین جا ختم می شود؟ کافی است صفحات ر وزنامه ها در روزهای قبل و بعد از افشاگری های مکتوب و شفاهی کروبی، ورق زده شود. در میان صفحات روزنامه ها، نام بسیاری از شخصیت های سرشناس اصولگرا به چشم می خورد که تلویحا یا به صراحت، از وجود ناهنجاری، رفتار ناشایست، افراط در خشونت و مواردی از این قبیل در برخورد با بازداشتی ها یا تجمع کنندگان خیابانی خبر داده اند. این در حالی است که به نظر می رسد فضای حمله به کروبی و موسوی، شرایطی برای متخلفان احتمالی فراهم کرده تا از هر نوع رسیدگی به تخلفات آنها و جبران حقوق تضییع شده بازداشتی ها، مصون بمانند. البته از کروبی خواسته شده تا مدارک و مستندات خود را ارائه نماید. او هم برای ارائه این اسناد اعلام آمادگی کرده است. اما به نظر می رسد حتی بدون ارائه مدارک از طرف کروبی هم می توان وجود برخی اقدامات تاسف برانگیز را قطعی دانست. کافی است به دو نامه اخیر که یکی توسط حسین شاهمرادی و دیگری به وسیله احمد توکلی خطاب به کروبی نوشته شده است توجه کرد. نامه حسین شاهمرادی که روزنامه اصولگرای جام جم آن را منتشر نمود شامل جملات متعددی در گلایه از کروبی است که چرا عهد خود را شکسته است. همین گلایه نشان می دهد که چیزی بوده است که به کروبی گفته شده و گوینده تصور می کرده است کروبی آن را بازگو نخواهد کرد! شاهمرادی، کروبی را به تحریف هم متهم کرده اما هیچ گاه مدعی نشده است که کروبی داستان سرایی کرده و هر آنچه او در خصوص ترانه موسوی گفته، عاری از حقیقت است. احمد توکلی هم به گلایه از کروبی پرداخته که چرا خوراک برای دشمنان نظام درست کرده است. در عین حال در نامه او نیز به حقایقی اشاره شده که ظاهرا حداقلِ مورد توافق افراد و جناح های گوناگون در خصوص رفتارهای ناهنجار و غیراخلاقی با تجمع کنندگان و مخالفان روند انتخابات است.
     احمد توکلی برخی اقدامات صورت گرفته را »جنایات غیرقابل تحمل« نامیده است. برخی افراد دیگر هم کروبی را مورد اعتراض قرار داده اند که چرا این مسائل را علنی کرده، این موضوعات باید به صورت مخفی رسیدگی شود. البته برای نگارنده مشخص نیست که این ادعا، ریشه در کدام حکم عقلی و شرعی دارد که »جنایت غیرقابل تحمل« را مخفی کنیم مبادا دشمنان سوءاستفاده کنند! آیا کسانی که جنایت ها را مرتکب شده اند »دوست « هستند که اگر آبروی آنها برود »دشمن« سوءاستفاده کند؟ اما حتی اگر حق با کسانی باشد که به کروبی حمله می کنند یا از تریبون ها به او فحاشی می نمایند، آیا آنها بعد از فحاشی ها و حملات ، هیچ وظیفه ای برای خود قائل نیستند؟ چهار سال و اندی قبل، عده ای به خاطر افشای ریشه قتل های زنجیره ای، خاتمی را مورد حمله قرار دادند که »چرا این مسائل را علنی کرده است؟« اندکی بعد از این توبیخ، خاتمی و یارانش از حکومت حذف شدند. کسانی که ظاهرا تنها ادعانامه آنها علیه خاتمی، علنی کردن مسئله قتل های زنجیره ای بود به مردم بگویند برای مجازات عاملان آن جنایت چه کردند؟ آیا در صورت سکوت کروبی، موسوی، احمد توکلی، حسین شاهمرادی، عماد افروغ، حسین اعلایی و... تضمینی وجود دارد که ریشه این »جنایات غیرقابل تحمل « -به تعبیر احمد توکلی- خشکانده شود؟ کسانی که به دنبال دولت پاک بودند و برای تشکیل این دولت پاک، افشاگری در بالاترین سطوح کشور را وظیفه خود می دانستند اکنون به کدامین دلیل، افشاگری علیه تعدادی مامور جنایتکار را، »ریختن آب به آسیاب دشمن« تعبیر می کنند؟  
    آیا آنها می دانند که با این حجم از هجمه به افشاگران، شائبه ای در اذهان به وجود می آورند که دفاع آنها تنها از چند مامور خودسر نیست و آنها احتمالاً در مقام دفاع از مسئولانی هستند که ممکن است خدای نخواسته با این افراط گری ها همراهی کرده باشند؟

 

تصاویر روزنامه های کاغذی متحرک می شوند!

روزنامه دنیای اقتصاد صفحه 25

   یک هفته نامه آمریکایی از شماره آینده خود با کمک فنـــاوری جدید جوهـــر - الکترونیک تصاویـــری را در صفحات چاپی خود منتشر خواهد کرد که حرکت می کنند.
      بــه گـــزارش مهر، هفته نامه Entertainment Weekly با کمک تازه ترین مرز فناوری موسوم به «جوهر الکترونیک» از شماره آینده خود تصاویر متحرک را به جای تصاویر ثابت روزنامه های عادی منتشر می کند.
    جوهر الکترونیک فناوری است که به کمک آن امکان ساخت نمایشگرهای بسیار باریک برای ایجاد روزنامه های الکترونیک فراهم می شود.
    با بازکردن صفحات شماره آینده این هفته نامه کاغذی، ویدئویی روشن خواهد شد که یک آگهی را از شبکه تلویزیونی «سی بی اس» و یک آگهی از یک شرکت نوشابه سازی در صفحات چاپی پخش خواهد کرد.
    عملکرد این سیستم شبیه به کارت تبریک الکترونیک است که وقتی باز می شوند موسیقی پخش می کنند با این تفاوت که علاوه بر موسیقی اکنون امکان پخش تصاویر متحرک نیز ایجاد شده است.
    در مجموع می توان یک ویدئویی به مدت زمان 40 دقیقه را در صفحات داخلی روزنامه ها و مجلات چاپ کرد و به دفعات آنها را دید.
    در این مجله از نمایشگرهای باریک تولید شرکت LA-firm Americhip استفاده می شود. ضخامت این نمایشگرها تنها 7/2 میلیمتر و وضوح تصویر آنها 320 در 240 پیکسل است. این نمایشگرها مجهز به باتری های قابل شارژی هستند که از طریق یک مینی پورت «یو اس بی» به شارژر متصل می شوند.
    به گزارش مهر، جوهر الکترونیک نوعی کاغذ الکترونیک و فناوری است که اجازه ساخت نمایشگرهای به قطر حدود 3/0 میلیمتر و به بزرگی یک برگه A4 را می دهد.
    براساس گزارش فایننشال تایمز، درحال حاضر این فناوری برای تولید پخش کننده های کتاب های الکترونیک نسل جدید استفاده می شود. اکنون در تازه ترین تکامل این فناوری امکان ساخت نمایشگرهای رنگی به بزرگی یک برگه A4 و وضوح تصویر بالافراهم شده است.

 

/ 0 نظر / 10 بازدید