سخنرانی جنجالی احمدی نژاد در ژنو

 روزنامه اعتمادصفحه 1 

   دولت سوئیس در بیانیه یی اعلام کرد به عنوان حافظ منافع امریکا در زمینه انرژی و پرونده رکسانا صابری با محمود احمدی نژاد گفت و گو کرده است

   هیات های نمایندگی چند کشور اروپایی حاضر در کنفرانس سازمان ملل در ژنو هنگام سخنرانی محمود احمدی نژاد این نشست را ترک کردند. احمدی نژاد که به عنوان یکی از نخستین سخنرانان اجلاس ضدنژادپرستی موسوم به «دوربان 2» پشت تریبون قرار گرفته بود، پس از مقدمه یی کوتاه اسرائیل را «رژیمی نژادپرست» خواند که به «بهانه هولوکاست» خشن ترین نژادپرستی را در فلسطین حاکم کرده است. طرح این اظهارات واکنش بلافاصله هیات های اروپایی حاضر در اجلاس را به دنبال داشت به طوری که شماری از حاضران سالن را به نشانه اعتراض ترک کردند. به گزارش فارس نمایندگان کشورهای انگلیس، فرانسه، فنلاند، لهستان و کانادا همزمان با سخنرانی احمدی نژاد از صندلی های خود برخاستند.در همین حین فردی با موهای رنگ کرده قصد نزدیک شدن به تریبون سخنرانی را داشت که از سوی پلیس حاضر به بیرون هدایت شد. اگر چه برخی حضار با کف زدن به حمایت از اظهارات احمدی نژاد برخاستند اما ترک هیا ت های اروپایی حاضر در اجلاس بلافاصله در صدر اخبار رسانه های خارجی قرار گرفت چرا که برخی از کشورها پیش از برگزاری اجلاس اعلام کرده بودند در صورت طرح سخنانی علیه اسرائیل بی درنگ جلسه را ترک خواهند کرد. این موضوع از آن حیث قابل توجه بود که بندهایی از پیش نویس قطعنامه نهایی اجلاس به دلیل آنچه «ضداسرائیلی» خوانده می شد، مورد اعتراض امریکا و کشورهای اتحادیه اروپا قرار گرفته بود و برخی از کشورها در اعتراض اعلام کرده بودند نماینده یی به این نشست نخواهند فرستاد.اندکی پیش از برگزاری اجلاس «دوربان 2» امریکا به همراه چند کشور اروپایی اعلام کرده بودند در این نشست حاضر نخواهند شد. وزارت خارجه امریکا تاکید کرد بیانیه پایانی این کنفرانس دارای لحنی است که امریکا قادر به حمایت از آن نیست. اسرائیل و کانادا نیز در اظهاراتی مشابه اعلام کرده بودند از غایبان مراسم خواهند بود. آلمان، هلند و ایتالیا نیز از کشورهایی بودند که در آخرین لحظات خبر دادند نماینده یی در اجلاس نخواهند داشت.فرانک والتر اشتاین مایر وزیر خارجه آلمان پس از تماس های متعدد تلفنی با همتایان فرانسوی، بریتانیایی، سوئدی، دانمارکی، اسپانیایی و هلندی خود اعلام کرد کشور متبوعش از حضور در کنفرانس ژنو خودداری خواهد ورزید تا برای نخستین بار آلمان از شرکت در کنفرانسی که از سوی سازمان ملل برگزار می شود، سر باز زند: اجلاسی که قرار است دستاوردهای جهانی در زمینه مبارزه با نژادپرستی را از سال 2001 ارزیابی کند. به این ترتیب آلمان، فرانسه، سوئد، دانمارک، اسپانیا و هلند از کشورهایی بودند که امریکا را در این اجلاس همراهی کردند. باراک اوباما رئیس جمهوری امریکا در دفاع از تصمیم ایالات متحده برای تحریم اجلاس ژنو گفته بود با وجود برخی اصلاحات در مورد تدوین قطعنامه نهایی که در پایان اجلاس قرائت خواهد شد «زبان و لحن ضداسرائیلی موجود در پیش نویس مزورانه و غیرسازنده» است. استرالیا، زلاندنو و رژیم صهیونیستی نیز به نشانه اعتراض در زمره غایبان قرار گرفتند. ژاپن نیز اعلام کرد در سطح سفیر در اجلاس حضور خواهد یافت.در همین راستا سخنگوی واتیکان اعلام کرد کلیسای کاتولیک از «هر نوع موضع گیری علیه برخی کشورهای غربی» در جریان این کنفرانس فاصله می گیرد. اما بریتانیا و معدود کشورهای اروپایی اعلام کردند به تصمیم همتایان اروپایی خود تاسی نمی کنند و در این اجلاس حضور می یابند: حضوری که البته هنگام سخنرانی احمدی نژاد به غیبت انجامید. محمود احمدی نژاد از شامگاه یکشنبه با هیاتی بلندپایه وارد ژنو شد تا در این اجلاس غیردولتی از معدود مسوولان ارشد حاضر باشد. غلامحسین الهام سخنگوی دولت، منوچهر متکی وزیر امور خارجه و اسفندیار رحیم مشایی رئیس سازمان میراث فرهنگی احمدی نژاد را در این سفر همراهی کردند: سفری که با چند حاشیه همراه بود چرا که رئیس دولت نهم در راستای این سفر با همتای سوئیسی خود در کسوت حافظ منافع امریکا به گفت وگوی چندساعته نشست. به گزارش ایلنا به نقل از رویترز محمود احمدی نژاد در گفت وگو با «هانس رودولف مرتز» موارد اختلافی با امریکا را با حافظ منافع این کشور به بحث و گفت وگو گذاشت. بنا بر بیانیه یی که دولت سوئیس از این دیدار منتشر کرد، محور مذاکرات طرفین همکاری در زمینه انرژی و همچنین پرونده محکومیت هشت ساله زندان برای رکسانا صابری خبرنگار ایرانی - امریکایی بوده است. اگر چه سخنگوی دولت سوئیس از ارائه هر گونه توضیحات بیشتر در این باره خودداری کرد اما برخی منابع خبری از انتقاد احمدی نژاد از ادامه بازداشت دیپلمات های ایرانی در اربیل خبر دادند. اما صبحانه کاری احمدی نژاد با برخی روسای بخش های سازمان ملل با خبر ارسال نامه رئیس دولت نهم به سران کشورهای جهان همراه شد. به گزارش ایسنا احمدی نژاد در بخشی از صحبت های خود در ارتباط با بحران مالی جهان به تشریح دیدگاه های جمهوری اسلامی در این زمینه پرداخت و اعلام کرد در حال تدوین نامه یی برای سران جهان در ارتباط با بحران اقتصادی حاکم بر جهان و راه حل های جمهوری اسلامی ایران در این زمینه است. وی گفت: در این نامه به صورت کامل راهکارهای جمهوری اسلامی ایران را برای حل بحران اقتصادی تشریح کرده ایم و این نامه به زودی برای سران کشورهای جهان ارسال می شود. وی همچنین با اشاره به وضعیت امروز جهان گفت: شما با وضعیت امروز، به جهان، مسائل و مشکلات آن آشنا و با آن دست به گریبان هستید، مشکلات و بحران ها روز به روز پیچیده تر می شود و گرچه تلاش هایی برای بهبود وضعیت صورت گرفته است اما می بینیم که این مشکلات روز به روز فزاینده تر می شود و بحران های اقتصادی و سیاسی در جهان حاکم است. در طول شصت سال گذشته شاید یک روز هم بر بشر نگذشته است که سایه جنگ یا تهدید یا دشمنی و کینه ورزی در جهان سنگینی نکرده باشد و امروز وضعیت بسیار شکننده است. وی گفت: به نظر من وقت آن رسیده که با یک تلاش جمعی و همفکری ریشه مشکلات امروز بشر را به درستی بشناسیم و با عزم همگانی نسبت به اصلاح وضعیت اقدام کنیم. وی خطاب به حضار گفت: من از همه شما که در بخش های گوناگون مشغول به کار هستید تشکر می کنم و امیدوارم تلاش شما و مجموعه حرکتی که امروز در دنیا در حال شکل گیری است به برپایی وضعیتی بهتر و انسانی تر برای جامعه بشری منجر شود.رئیس جمهور پس از صحبت های مقدماتی خود به سوالات حضار در این جلسه پاسخ داد. وی در پاسخ به سوالی در مورد اجلاس دوربان 2 که قرار است در ژنو برگزار شود، گفت: در این کنفرانس باید راه های ریشه کنی نژادپرستی را بررسی و پیدا کنیم، البته باید در ابتدا این موضوع به خوبی شناخته شود و ابعاد نژادپرستی تدوین شود.وی گفت: از ویژگی نژادپرستان این است که آنها برای مشکلات بشری و حل آن آدرس های اشتباه داده و می دهند و ما باید این پدیده را به خوبی بشناسیم و این اجتماع و اجلاس یک تلاش عمومی برای حل مشکلات نژاد پرستی است و امیدوارم در پی این اجلاس بتوانیم گام های خوبی در این زمینه برداریم و تغییراتی در رفتار نژادپرستان ایجاد شود.وی همچنین در پاسخ به سوال یکی از حضار در ارتباط با حقوق بشر و وضعیت حقوق بشر در ایران گفت: من فکر می کنم قبل از اینکه حقوق بشر را تعریف و راه های صیانت از حقوق بشر را بررسی کنیم، باید خود انسان را تعریف کنیم چرا که بسته به نوع نگاه به انسان حقوق متفاوت برای آن قابل تعریف است. وی گفت: البته شما می دانید که ریشه بسیاری از مشکلات از ناحیه حاکمان و قوانین حاکم بر کشورها و مناسبات بین المللی است و تا زمانی که حاکمان صالح در دنیا حاکم نشوند و حاکمانی که به دنبال منافع حزبی و جناحی نباشند: تا آن زمان ما همواره با مشکلات مواجه هستیم.
    رئیس دولت نهم گفت: خوشبختانه امروز در ایران به لحاظ حاکمیت فرهنگ انسانی و ارزش های انسانی آزادی در بالاترین حد ممکن جاری است و در ایران تمام افراد حتی رهبری که بالاترین مقام کشور است در برابر قانون یکسان است و در مسائل اصلی اجتماعی و سیاسی از حقوق یکسان برخوردار هستند.
    وی در پاسخ به سوال دیگری در ارتباط با بحث مهاجرت و حقوق مهاجران گفت: بسیاری از مهاجرت ها به صورت غیرقانونی صورت می گیرند و بسیاری از مهاجران کسانی هستند که بر اثر شرایط اقتصادی حاکم بر جهان و شرایطی که به آنها تحمیل شده است و آنها نقشی در ایجاد این شرایط نداشته اند و نظام یکسو و ظالمانه در جهان این شرایط را ایجاد کرده است مهاجرت می کنند و ما نیازمند قوانین محکم و دقیق تر در زمینه مهاجرت هستیم و کشورهای مهاجر پذیر حقوق مهاجران را به رسمیت می شناسند.
    وی گفت: ایران یکی از بزرگ ترین کشورهای مهاجرپذیر است و از نظر ما تک تک مهاجرین انسان هستند و حق حیات، رشد و پیشرفت دارند و باید بتوانند آینده خود را بسازند. وی در پاسخ به سوالی در ارتباط با راهکار ایران برای حل بحران اقتصاد جهانی و نقش کشورهای در حال توسعه در این زمینه گفت: باید تعریف جدیدی از اقتصاد طراحی شود و نظام جدیدی ایجاد شود و برپایی این نظام جدید مقداری زمان می برد و کشورهایی که مبنا و ریشه مشکلات هستند در ارتباط با این تغییرات مقاومت می کنند و به سادگی تسلیم این مقاومت ها و تغییرات و عدالت نمی شوند.
    احمدی نژاد همچنین به تاثیرگذاری بانک های منطقه یی بدون ارتباط با بانک جهانی در این ارتباط اشاره کرد و گفت: من در حال تهیه یک نامه برای مدیران جهان هستم که در آن به صورت کامل راهکارهای جمهوری اسلامی ایران برای مقابله با این بحران را تشریح کرده ام و این نامه به زودی ارسال می شود. وی همچنین در پاسخ به سوال یکی دیگر از حضار در ارتباط با امنیت در عرصه جهانی و همچنین در ایران گفت: امروز امنیت در ایران ممتاز است و شما می دانید غرب و شرق ایران در اشغال ارتش هاست و در اطراف ما ناامنی موج می زند و هر روز درگیری و بمباران است، البته ما می دانیم یکی از اهداف اصلی این ارتش ها که در اطراف ما قرار گرفته اند بر هم زدن امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران است اما به لطف خداوند ایران امروز جزء امن ترین کشورهای جهان است. البته این مرهون فرهنگ ملت ایران، مشارکت عمومی و همبستگی ملی در ایران است. وی گفت: ما نظام ناعادلانه در عرصه جهانی را نمی پذیریم و خواهان تغییر آن هستیم. رئیس جمهور تاکید کرد: دنیا نیازمند اصلاحات اساسی است و ما منتظر تغییرات جدی در رفتار برخی از حاکمان هستیم و آمادگی داریم به آنها کمک کنیم که رفتار خود را در اندیشه و عمل اصلاح کنند.
    پس از این صبحانه کاری محمود احمدی نژاد با هیات همراه در سالن اجلاس حضور یافت تا به عنوان یکی از نخستین میهمانان سخنرانی کند. به گزارش فارس وی با اشاره به ظلم های دوران قرون وسطی گفت: در آن سال ها برده داری و برده فروشی و شکار انسان ها برای انتقال به امریکا و اروپا در مقیاس میلیونی رواج داشت.
    محمود احمدی نژاد آن دوران را دوران کشتار مردم بی پناه نامید و افزود: پس از آن ملت ها به بهای کشته شدن میلیون ها انسان، متجاوزها را بیرون کرده و حکومت های مستقل برپا کردند، اما قدرت طلبان دو جنگ بزرگ را تحمیل کردند که حاصل آن حدود 100میلیون نفر قربانی و ویرانی بسیاری از سرزمین ها بود و سلطه گران که خود را پیروز این جنگ ها می دیدند با وضع قوانین ظالمانه حقوق ملت ها را پایمال کردند.
    احمدی نژاد شورای امنیت سازمان ملل را از مواریث جنگ های اول و دوم جهانی دانست و اظهار داشت: آنها بدون هیچ منطقی برای خود امتیاز وتو قائل شدند که با هیچ دین و عدالت و قانون و کرامت انسانی قابل توجیه نیست. رئیس جمهور ادامه داد: این شورا بالاترین مرجع تصمیم گیری در امنیت جهانی است، اما وقتی منشاء قانون به جای عدالت و حق، زور باشد چگونه می توان انتظار برقراری امنیت را داشت.
    وی قدرت طلبی را منشاء نژادپرستی، ظلم و تبعیض دانست و گفت: گرچه امروز بسیاری از نژادپرستان هم در ظاهر نژادپرستی را محکوم می کنند اما وقتی چند کشور قدرتمند اجازه دارند بر مبنای منافع خود برای دیگران تصمیم بگیرند، به راحتی همه قوانین و ارزش های جهانی را قربانی می کنند.
    احمدی نژاد با اشاره به اشغال فلسطین توسط رژیم صهیونیستی افزود: به بهانه هولوکاست با تجاوز، ملتی را آواره و عده یی را از امریکا و اروپا و سایر کشورها به آن سرزمین منتقل کرده و حکومت جعلی برپا کردند و در واقع به بهانه جبران صدمات نژادپرستی در اروپا، خشن ترین نژادپرستان را در نقطه یی دیگر یعنی فلسطین حاکم کردند. وی تصریح کرد: غربی ها و امریکا نیز خود را متعهد به دفاع از نژادپرستان نسل کش دانسته و در طول 60 سال رژیم غاصب را تثبیت و با دفاع از آن، دست غاصبان را باز گذاشتند و در برابر همه رسوایی های این رژیم، سکوت یا حمایت کردند.
    احمدی نژاد با اشاره به لشگرکشی گسترده امریکا به عراق و افغانستان اظهار داشت: منشاء این جنگ ها و لشگرکشی ها چه بوده است؟ آیا چیزی جز خودخواهی دولت وقت امریکا و فشار صاحبان قدرت و ثروت و تامین منافع تولیدکنندگان سلاح و چپاول منافع کشورهای منطقه و منابع انرژی بوده است؟ چرا میلیون ها کشته و چند میلیون آواره و صدها میلیارد دلار خسارت و هزینه بر مردم این کشورها و بر مردم امریکا و متحدانش تحمیل شد؟
    احمدی نژاد سپس در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کرد. وی در این کنفرانس گفت: ما همواره خواهان داشتن رابطه بر اساس عدالت بوده ایم. دولت امریکا 29 سال قبل رابطه خود را با ایران قطع کرد به امید اینکه از پیشرفت ایران جلوگیری کند. احمدی نژاد افزود: دولت امریکا اعلام کرده است می خواهد تغییرات اساسی در سیاست خود بدهد، ما استقبال می کنیم. ما منتظر تغییرات عملی هستیم و از گفت وگو بر پایه احترام متقابل استقبال می کنیم.وی ادامه داد: امروز شورای امنیت ناکارآمد است. این شورا نتوانست از حمله به غزه جلوگیری کند. نتوانست مشکل عراق و افغانستان را حل کند. حق وتو ناعادلانه است.
     دیدار احمدی نژاد با بان کی مون
    احمدی نژاد در مقر اروپایی سازمان ملل متحد با بان کی مون دبیرکل سازمان ملل دیدار و گفت وگو کرد و دو طرف در مورد مسائل جهانی بحث و تبادل نظر کردند.

 

 

جاسبی اگر رئیس قانونی دانشگاه آزاد بود

روزنامه ایرانصفحه 5 

دکترحسین کچویان، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی:

   در شرایطی که دادگاه سلیمی نمین در میان سکوت رسانه ها و دیگر تاثیرگذاران اجتماعی برگزار شد، سؤالی بزرگ ذهن عدالت خواهان جامعه را به خود مشغول کرده است و آن اینکه چرا زمانی که فردی نه برای نفع شخصی و بلکه برای احساس مسئولیتی دینی (امر به معروف و نهی از منکر) و برای پیگیری آرمانی مذهبی و انسانی (عدالت) قدم در میدانی دشوار نهاده است، دیگرمعتقدین به این آرمان سکوت کرده اند؟
    پیگیری این دغدغه و سؤال بود که طرح تهیه این پرونده را سبب شد؛ پرونده ای که در آن به سراغ اشخاص برجسته علمی، اجتماعی و سیاسی رفته ایم تا پاسخ آن سؤال را از آنها جویا شویم.
    مصاحبه حاضر را با «دکترکچویان» عضو هیات علمی و مدیر گروه علوم اجتماعی دانشگاه تهران و نیز از اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی انجام داده ایم که در پی می آید:
    تحلیل شما از سکوت لایه‏های مختلف اجتماعی و سیاسی نسبت به ماجرای شکایت دانشگاه آزاد از منتقدانش چیست؟ چرا با توجه به حساسیتی که در جامعه نسبت به فساد وجود دارد، جریانهای مختلف نسبت به این محاکمه واکنشی نشان نداده اند؟
    متاسفانه در جامعه ما مسائل در چارچوب درست خود دنبال نمی شود، یعنی شکل مواجهه جامعه بالاخص گروه های فعال در عرصه عمومی به صورتی سیاسی، آن هم به شکلی بد است. سیاسی بودن اشکال ندارد، اما اگر به این معنی باشد که منافع گروه ها و حزب ها، آن هم وقتی در چارچوب متضاد با ارزش های دینی و اصول اخلاقی قرار می گیرد، دنبال شود، چیز بدی است.
    در جامعه ما به این صورت است که در مورد مسائل مختلف حتی اگر هم موضع دو طرف یکی باشد به شکل سیاسی با آن برخورد می کنند و به جای اینکه بر پایه اصول و ارزش های خود موضع گیری کنند بر اساس منافع کاملاً جناحی و باندی عمل می کنند. نمونه ها در تایید این مشکل بسیار است، اما یک نمونه اخیر آن به توسعه مداخلات مجمع تشخیص مصلحت برمی گردد که از اوایل دهه هفتاد شروع شد و ظرف چند سال گذشته شکل بسیار حادی پیدا کرده است. جالب است بدانید که وقتی مجمع در آن زمان شروع به تعریف قلمروهای تازه ای فراتر از قبل برای خود کرد، تنها مخالفان آن در مجمع، شخصیت های به اصطلاح آن زمان چپ بودند. مجمع در چند سال اخیر در تحولی دیگر مداخلات خود را به امور اجرایی کشور نظیر بودجه گسترش داد و از سال گذشته از بالاتغییرات متعددی توسط مجمع در بودجه اعمال شد. این، تحولی مهم در ساختار اجرایی و حکومتی است که به مراتب از توسعه اولیه وظایف مجمع تعیین کننده تر و حادتر است. وقتی این دخالتها در بودجه توسط مجمع پیش آمد، قاعدتاً مخالفین اولیه، اولی به این بودند که در این مورد عکس العمل نشان دهند چون با توجه به مخالفت اولیه شان با توسعه وظایف مجمع، آنها می بایستی در برابر این تحول به مراتب شدیدتر موضع می گرفتند. این تحول تمامی دولت ها و مجلس های بعدی را صرف نظر از جهت گیری های سیاسی آنها تحت تاثیر قرار می دهد، اما حتی مخالفین قبلی هیچ عکس العملی نشان ندادند چون این بار مداخلات مجمع، مخالف آنها یعنی آقای احمدی نژاد را تحت فشار قرار می داد. چون درکی مبنایی از مسائل وجود ندارد، مواضع براساس رفتار رقیب، و نفع یا سود آن برای گروه خودی تعیین می شود و نه جامعه و مصالح ساختاری.
    اما در مورد دانشگاه آزاد چطور؟
    در هر صورت درباره دانشگاه آزاد هم وضع به همین نحو است. از مخالفین ابتدایی این دانشگاه، جریان چپ بودند که بشدت از توسعه و بسط آن جلوگیری می کردند. منطق هم داشتند و منطقشان هم که منطقی درست بود این بود که دانشگاه آزاد از ابتدا قرار نبود گسترش پیدا کند و مسائلی از قبیل مدرک دهی، رشته های متعدد، گسترش بی منطق و بی کیفیت... مطرح شود. در تمام این مدت و تا قبل از تحولات اخیر، همه جریان های چپ در دولت خاتمی و هاشمی رفسنجانی و قبل از آن مخالفت می کردند، اما دانشگاه آزاد به هرحال به کار خود ادامه داد. در این رابطه مثلاً خود آقای معین از مخالفین این قضیه بود، اما وقتی این جناح ها و گروه ها به واسطه انتخابات از مسئولیت بیرون رفتند، از آن پس هیچ واکنشی درباره این موضوع از آنها نمی بینیم؛ علاوه بر اینکه در این چند سال مسائل جدیدی هم مطرح شده، بحث فساد در دانشگاه آزاد و تحقیق و تفحص مجلس و پیگیری دولت و مجلس و ... .
    آقای سلیمی نمین هم در حرکتی مسئولانه وارد عمل شده اند و زحمت کشیده اند. مراجع مربوطه باید جواب بدهند؛ در حالی که به مسائل و مدارک مطرح شده هیچ جوابی نداده اند. جناح چپ هم عکس العمل نداشت و اصلاً گویی قضیه را ول کرده است. حتی یکی از این آقایان اظهارنظری کرده که صد در صد بر خلاف مواضع گذشته اوست، کما اینکه در خصوص فساد و ... هم موضع نگرفتند. دلیلش هم همان سه مشکلی است که گفتم. اما غیر از وام داری های شخصی، مهم ترین موضوع این است که آنها در چارچوب منفعت جویی های غلط حزبی نمی خواهند در برابر آقای هاشمی و جریان های وابسته به وی قرار بگیرند. آنها این کار آقای سلیمی نمین یا آقای زاکانی و دیگران را از منظر حزبی نگاه می کنند و مشکل را دعوایی جناحی بین آقای هاشمی و جریان اصولگرا دیده و حتی بعضی، از این دعوا و ادامه آن خوشحال نیز هستند و نمی خواهند امتیاز مبارزه با فساد به نفع جناح مقابلشان تمام شود.
    اما اینکه چرا بخش ارزشی جامعه عکس العملی درخور نداشت، بخشی به همین مسائلی که گفته شد برمی گردد که جناح بندی ها و کارهای باندی مانع از این امر می شود چون آقای هاشمی و آقای جاسبی در این مجموعه روابطی دارند، و نکته دیگر اینکه دانشگاه آزاد خیلی ها را وام دار خود کرده است. به همین دلیل هم جریان تحقیق و تفحص مجلس به نتیجه نرسید و جلویش را گرفتند. بعضی ها هم احتمالاً دچار غفلت یا تحت تاثیر فضا هستند.
    مجموعه این عوامل دست به دست داده تا آقای سلیمی نمین در موقعیتی قرار گرفته اند که سختی و فشار زیادی را متحمل می شوند. پسرشان را هم که از دانشگاه آزاد اخراج کرده اند.
    خب، از رفتار احزاب و گروهها که بگذریم، از جانب رسانه ها هم عکس العمل درخوری را مشاهده نکرده ایم؛ حتی انجمن روزنامه نگاران مسلمان. درحالی که مثلاً آقای سلیمی نمین خود از مؤسسین این انجمن بوده است؛ تحلیل شما نسبت به سکوت رسانه‏ای چیست؟
    در رابطه با آن جایی که نام بردید اطلاع چندانی ندارم. اما در جامعه ما رسانه ها هم از مشکلاتی مشابه با جریان های سیاسی رنج می برند چون استقلال ندارند. البته در همه جا مناسباتی بین رسانه ها و سیاست به ویژه سیاست حزبی وجود دارد. اما رسانه به عنوان یک رکن مستقل، و حتی یک موجودیت متفاوت باید هویت خاصی متمایز از جریان های سیاسی برای خود داشته باشد مگر اینکه خود را رسماً ارگان حزب بداند. در جهان این هویت و کارکرد مستقل در نظر قبول شده و در عمل هم تا حدی وجود دارد که به روزنامه ها امکان می دهد مثلاً قضیه «واترگیت» را به وجود آورده و آن را پیگیری می کنند. ولی اغلب رسانه ها در ایران در واقع، حاشیه و دنباله کامل جریان های سیاسی هستند، و در همان چارچوب گفته شده عمل می کنند. اگر مقتضیات گروهی اقتضا کرد، وارد می شوند و دست به عمل می زنند و اگر آن مصلحت های گروهی اقتضا نکرد، نه. چون این فضای کلی در کشور وجود دارد، ظاهراً باید توافق یا اجماعی صورت بگیرد تا مجموعه هایی مانند آن انجمن که اجتماعی هستند و نه سیاسی، وارد بشوند. شاید هم دچار غفلت باشند یا ملاحظاتی داشته باشند که بنده نمی دانم.
    درباره رویکرد خود شما به عنوان یک استاد مذهبی دانشگاه، چرا تا به حال عکس العمل رسانه‏ای نداشته اید؟
    من رویه ام این است. اگر عملکرد مرا از آغاز درگیری ام در عرصه عمومی را تا اکنون مورد توجه قرار داده باشید، می دانید که اولاً عمدتاً در مورد مسائل کلان جامعه عکس العمل نشان می دهم و ثانیاً از وجهی نظری وارد امور می شوم. این، خصیصه یا چارچوب تعریف شده عملکرد من به طور کلی از آغاز انقلاب تاکنون بوده است. مثلاً در خصوص دفاع مقدس و یا زمان تحرکات داخلی برای تصویب قطعنامه 598 مقاله نوشته ام. یا زمانی که آقای هاشمی آمد و تحت تاثیر بانک جهانی و صندوق بین المللی، اقتصادِ کشور سمت و سوی لیبرالی پیدا کرد و یا زمان آغاز تهاجم فرهنگی، من مطلب نوشته ام یا مصاحبه کرده ام؛ و یا در سال 76 با آمدن آقای خاتمی و آغاز تهاجم لیبرالیزم سیاسی، من مطلب نوشته ام و مصاحبه کرده ام .... و یا نمونه دیگر این که اخیراً درباره خطبه ای که در نماز جمعه توسط آقای هاشمی ایراد شد چون درباره مسئله هسته ای بود، موضع گرفتم و مطلب نوشتم.
    در غیر این موارد، مسائل را از مجرای روابط غیررسمی و غیرعمومی پیگیری کرده ام. مثلاً در همین مورد، جریان اخراج پسر آقای سلیمی را در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح کردم و از طریق وزیر علوم پیگیری کردم و حتی آقای احمدی نژاد هم دستور بررسی داد. گرچه متاسفانه دانشگاه آزاد همچنان از پذیرش فرزند ایشان خودداری کرده و می کند. در هر حال روال معمول بنده این است که در موارد جزئی موضع نمی گیرم. این درست است که من خود را فعال سیاسی می دانم، اما شکل این فعالیت حالتی نظری داشته و این رویه را تا به حال دنبال کرده ام.
    البته این مسئله را هم اضافه کنم که روند دانشگاه آزاد را در شورای عالی انقلاب فرهنگی پیگیری کرده ام. تا به حال نبوده که جلسه ای در شورا موضوعیت پیدا کند و من مسئله دانشگاه آزاد را به نحوی طرح نکرده باشم. بنابراین در چارچوب رویکردم اقتضا نبوده آن را در سطح عمومی بگویم. اما این مسئله، مسئله مهمی است. اقتضا دارد که فعالان سیاسی که به صورتی جزئی وارد مسائل می شوند به آن بپردازند و آن را در دستور کار قرار دهند. حداقل توقع این است که همه خواهان پاسخ مسئولان دانشگاه آزاد اعم از آقای جاسبی و دیگران، به نقدها و اسناد مطرح شده باشند ولو اینکه موضع تعیین شده ای اعلام نکنند.
    آقای دکتر کچویان! ریاست دانشگاه آزاد باید توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی به تایید برسد. آیا این امر در مورد آقای جاسبی صورت گرفته است یا خیر؟
    در دورانی که من در شورا بوده ام (در حدود 2 سال اخیر) خیر. بر اساس اطلاعات موجود و جواب هایی که داده می شود -که در واقع جواب نیست- مدرکی وجود ندارد که این مسیر طی شده باشد. اساساً در تمام این سال ها دانشگاه آزاد با رابطه شخصی میان آقای هاشمی و آقای جاسبی اداره می شده است. مقام معظم رهبری هم وقتی در جایگاه فعلی قرارگرفتند، از مسئولیت خود در دانشگاه آزاد رسماً کناره گرفتند و در امور آن دانشگاه دخالت نداشته اند. تعداد مواردی که ارکان مختلف ناظر بر دانشگاه از قبیل هیات مؤسس یا امناء در طی این بیست سال تشکیل شده باشد ظاهراً به اندازه تعداد انگشتان دست هم نمی رسد. حتی به واسطه فوت یا رفتن بعضی از اعضا، رسمیت نیز نداشتند و اخیراً بعد از آنکه شورای عالی انقلاب فرهنگی وارد کار دانشگاه شد، افراد جدیدی برای حل این مشکل به آن افزوده شدند. بعد از اینکه قرار شد اساسنامه دانشگاه آزاد مطابق چارچوب قانونی اصلاح شود نیز این کار نزدیک چند سال است که انجام نشده، به این بهانه که اعضاء فرصت تشکیل جلسه نداشته اند. اینها تماماً نشان می دهد که دانشگاه بسیار شخصی اداره شده و می شود.
    در هر حال عدم ارائه مدارکِ موجود توسط دانشگاه آزاد و شخص آقای جاسبی نشان می دهد که ایشان حکم معتبری ندارند و الاعقلاً و طبیعتاً بایستی آن را ارائه می کردند. در هرحال اگر حکمی وجود داشته باشد احتمالاً در چارچوب روابط شخصیِ آقای هاشمی و آقای جاسبی صادر شده است.
    پس در این صورت به نظر شما آقای جاسبی قانوناً رئیس دانشگاه آزاد نیست؟
    برحسب این قواعد به نظر می رسد که خیر. به هرحال اگر هستند باید توضیح داده و پاسخگو باشند.
    آقای دکتر کچویان! اگر صحبت دیگری مانده لطفاً بفرمایید.
    امیدواریم که فضای عمومی طوری بشود که همه، اعم از گروه های سیاسی و یا دیگر نهادهای فعال در عرصه عمومی و البته به ویژه رسانه، چارچوبی مستقل از اقتضائات روزمره یا منافع حزبی و گروهی برای خود تعریف کرده و بر پایه آن عمل کنند، و مصلحت های کلّی را در نظر بگیرند. اگر فساد وجود دارد، فرقی نمی کند که من باشم یا دیگری، از گروه من باشد یا دیگری، باید با آن برخورد شود چون مصلحت همه ما در این است. اگر چون اطلاع نداریم موضع نمی گیریم، وقتی شخص یا اشخاصی با عرضه این همه اسناد، انتقادات یا مواردی را به عنوان فساد مطرح می کنند، حداقل انتظار از فعالان عرصه عمومی، به ویژه رسانه ها این است که خواهانِ پاسخ افراد و دستگاه های مورد انتقاد یا اتهام شوند.

 

نقش برجسته 150 ساله قجری در انبار ضایعات کارخانه سیمان

روزنامه آفتاب یزدصفحه 1 

   تنها قطعه باقی مانده از نقش برجسته معروف به "شکار شیر" منتسب به فتحعلی شاه قاجار، در ساختمان متروکه کارخانه »سیمان ری« در وضعیت بسیار خطرناکی قرار دارد. رحیمی کارشناس میراث فرهنگی در گفتگو با مهر، با اعلام این خبر گفت: این قطعه سالها پیش توسط کارگان و مدیران کارخانه سیمان ری به منظور استخراج سنگ معدن و تولید سیمان منهدم شد که البته تاریخ دقیق تخریب آن هنوز مشخص نشده است. وی در ادامه افزود: این قطعه با قدمت تاریخی بالای 150 سال، سالهاست که در وضعیت به شدت نامطلوب در یک انبار دور افتاده در برابر عوامل فرساینده مختلف رها شده و نسبت به نجات بخشی آن توجهی نمی شود. گفتنی است، کتیبه و نقش برجسته شکار شیر یکی از آخرین نقش برجسته هایی است که در ایران تحت تاثیر آثار دوره ساسانی حجاری شده است و تنها نقش برجسته مستندی است که تصویری واضح از فتحعلی شاه و مراسم شکار شاهی است که البته تنها قطعه ای از آن باقی مانده است. پیگیری مسئولان سازمان میراث فرهنگی تاکنون به نتیجه مطلوبی نرسیده و این قطعه همچنان در انبار مذکور در معرض نابودی قرار دارد.

 

وطن فروشی انتخاباتی

روزنامه رسالت  صفحه 24

نویسنده: حمید حسین زاده

   با بیشتر شدن تردیدها درباره آراء میر حسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری آینده، این بار شکاف ها در درون ائتلاف مشارکت- مجاهدین پر رنگ شده است و بخشی از بدنه مشارکت تحدید گزینه های موجود دوم خردادی ها به موسوی را اشتباهی استراتژیک تلقی می کنند.
    گفتنی است در بین برخی از افراطیون دوم خردادی نظریه ای در حال رشد است که آنها باید حتما گزینه ای را معرفی کنند که رد صلاحیت شود.
     پس از آن در یک اقدام هماهنگ ضمن التهاب آفرینی در جامعه زمینه را برای آشوبهای احتمالی فراهم کنند.
     در این فضا با طرح حضور ناظر بین المللی در انتخابات، نظام را تحت فشار قرار دهند و مشروعیت برگزاری انتخابات را زیر سوال ببرند.
    این در حالی که عناصری هنوز میکوشند با مانور روی نام عبدالله نوری، رمقی ولو اندک به افراطیون در عرصه انتخابات ببخشند. البته برخی دیگر نیز در تلاشند تا با زمینه سازی برای حضور ناظران بین المللی سلامت انتخابات در ایران را تخطئه کنند.
    دور جدیدی از بهانه تراشی دوم خردادی ها با زیر سوال بردن مهندسی و سلامت انتخابات آتی ریاست جمهوری آغاز شده است. چنین رویکردی برای افکار عمومی دور از ذهن و غیر معمول نیست.
    گوش های مردم به نق زدن های پیش از هر انتخابات دوم خردادی ها عادت کرده است.
    پیرامون مهندسی انتخابات در ایران سخن بسیار گفته شده و پرواضح است که روند اجرایی و برگزاری انتخابات در ایران یکی از سالم ترین و پاک ترین مدل های انتخاباتی در بین کشورهای مردمسالار است .
     تقیدات، تضییقات و روح دینی مردمسالاری در ایران اصلی ترین عامل تفوق سلامت انتخاباتی در بین سایر کشورهاست.
    این ایده وطن فروشانه در آستانه انتخابات مجلس هشتم نیز از جانب گروهک غیر قانونی نهضت آزادی مطرح شد اما با هوشیاری فحول سیاسی کشور از هر دو جناح مطرح اصولگرایان و اصلاح طلبان با ناکامی مواجه شد.
     افراطیون دوم خردادی که در قالب یک جناح بندی نافرمان بر پیشانی اصلاح طلبان معتدل همواره داغ تلخی بوده اند و اصلی ترین علت عدم موفقیت آنها در چند انتخابات اخیر محسوب می شوند بار دیگر تلاش دارند تا با التهاب آفرینی در فضای عمومی کشور زمینه را برای زیر سوال بردن استقلال سیاسی ایران به کار ببرند و موتورروندهای استبدادی و استعماری سابق را روشن کنند.
    در چرایی احتجاجات سقیم و بعضا تبلیغاتی دوم خردادی ها در اعتراض به روند برگزاری انتخابات و نحوه احراز صلاحیت ها باید بر نارس بودن مولود دوم خرداد انگشت تاکید گذاشت.
    عموما احزاب بالغ در آستانه هر انتخابات مجموعه ای از مواضع را در مقابل سیاست ها اتخاذ می کنند و نوعا بر این اعتقادند که این مواضع، پشتیبانی گروه بزرگ یا منسجمی از رای دهندگان را به همراه دارد.
     شیوه های تنظیم مواضع حزبی در قبال سیاست ها از کشوری به کشور دیگر و از حزبی به حزب دیگر تفاوت های بسیاری دارد اما نکته قابل توجه آنجاست که هیچ یک از احزاب پیشرفته نقطه اتکال مواضع خود - برای جلب حجم قابل توجهی از آرا - را بر تخطئه و زیر سوال بردن مهندسی انتخابات و نحوه برگزاری آن نمی گذارند.
    متاسفانه برخی گروه های دوم خردادی به دلیل فقدان بلوغ سیاسی لازم به جای ارائه مواضع صریح حزبی در قبال مسائل مختلف سیاسی، اقتصادی و اجتماعی؛ تصور می کنند تنها راه جلب افکار عمومی مظلوم نمایی کاذب با توسل به اعوجاجات سیاسی و اجتماعی و استفاده از ترفندهای نخ نما شده در اعتراض به رد صلاحیت هاست.

 

به مناسبت اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی

روزنامه کیهانصفحه 10 

نویسنده: قیصر امین پور

    چشم رضا و مرحمت بر همه باز می کنی
    چون که به بخت ما رسد این همه ناز می کنی
    ای که نیازموده ای صورت حال بی دلان
    عشق حقیقتست اگر حمل مجاز می کنی
    ای که نصیحتم کنی کز پی او دگر مرو
    در نظر سبکتکین عیب ایاز می کنی
    پیش نماز بگذرد سرو روان و گویدم
    قبله ی اهل دل منم، سهو نماز می کنی
    دی به امید گفتمش داعی دولت توام
    گفت دعا به خود بکن گر به نیاز می کنی
    گفتم اگر لبت گزم می خورم و شکر مزم
    گفت خوری اگر پزم قصه دراز می کنی
    سعدی خویش خوانیم پس به جفا برانیم
    سفره اگر نمی نهی در به چه باز می کنی
    شیخ اجل سعدی
    ای راهب کلیسا دیگر مزن به ناقوس
    خاموش کن صدارا، نقاره می زند طوس
    آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان
    جانی دوباره بردار با ما بیا به پابوس
    آنجا که خادمینش از روی زائرینش
    گرد سفر بگیرند با بال ناز طاووس
    خورشید آسمان ها در پیش گنبد او
    رنگی ندارد آری چیزی شبیه فانوس
    رویای ناتمامم ساعات در حرم بود
    باقی عمر اما افسوس بود و کابوس
    وقتی رسیدی آنجا در آن حریم زیبا
    زانو بزن به پای بیدار خفته در طوس...
    سید حمیدرضا برقعی
    باد بهار مرهم دلهای خسته است
    گل مومیایی پر و بال شکسته است
    شاخ از شکوفه پنبه سرانجام می کند
    از بهر داغ لاله که در خون نشسته است
    وقت است اگر ز پوست بر آیند غنچه ها
    شیر شکوفه زهر هوا را شکسته است
    زنجیریی است ابر که فریاد می کند
    دیوانه ای است برق که از بند جسته است
    پایی که کوهسار به دامن شکسته بود
    از جوش لاله بر سر آتش نشسته است
    افسانه ی نسیم به خوابش نمی کند
    از ناله ی که بوی گل از خواب جسته است؟
    صائب بهوش باش که داروی بیهشی
    

/ 0 نظر / 11 بازدید