شنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸۸

 

گفتی باور کردم...
روزنامه آفتاب یزد صفحه 1 
   رفتار همراه با دستپاچگی و نگرانی برخی از حامیان دولت، یادآور این ضرب المثل عامیانه است که »گفتی باور کردم، اصرار کردی شک کردم و قسم خوردی یقین کردم دروغ می گویی!« چند ماه پیش که مدعیان اصولگرایی، فعالیت های انتخاباتی خود را کلید زدند، رفتار آنها القا کننده نوعی »اعتماد به نفس« و اطمینان به قطعیت پیروزی کاندیدای محبوب آنها در انتخابات بود. اما از وقتی که تهدید های مختلف از جمله» تاکید بر رد صلاحیت خاتمی« را آغاز کردند این تردید در میان بعضی افراد ایجاد شد که تظاهر به »اعتماد به نفس« تنها با هدف ترمیم »روحیه تضعیف شده حامیان« است. اوج دستپاچگی این گروه، آنجا آشکار شد که »روحانی فاضل مورد تایید امام« و سرنوشت او را به نخست وزیر ترور شده پاکستان و سرنوشت او تشبیه کردند. در آن زمان، عده ای تصور می کردند که مشکل، فقط خاتمی است. اما »کناره گیری خاتمی« نشان داد که مشکل دوستان آن طرفی، نگرانی قطعی آنها از سرنوشت انتخاباتی کاندیدای مورد علاقه ایشان می باشد و گویی دسترسی به آمار و اطلاعات قطعی - اما مخفینگه داشته شده - آنها را مطمئن ساخته است که »اگر کاندیداهای اصلاح طلب، در عرصه حاضر باشند خروجی صندوق های رای، مفهومی نخواهد داشت جز باطل شدن بسیاری از ادعاها در خصوص محبوبیت روز افزون رئیس جمهور فعلی« .
      برهمین اساس در یک تلاش دوبعدی، تصمیم به تخریب دو کاندیدای اصلاح طلب گرفتند. این گروه از حامیان دستپاچه دولت، از یکسو نگران اقبال گروهی از اصولگرایان به موسوی بودند - در کنار خیل عظیم حامیان اصلاح طلب او - و از سوی دیگر، یقین داشتند که بسیاری از انحصارطلبی ها و خود بزرگ بینی ها، میلیون ها نفر از مردم را به طرف کروبی خواهد کشاند تا با شهامت ویژه خویش، در برابر انحصارطلب ها بایستد. همین مسئله، آنها را قانع کرد تا با مخفی نگه داشتن کینه های عمیق و مزمن خود از کروبی، در رسانه های خویش از او در برابر خاتمی و موسوی حمایت کنندو به این طریق، عده ای را نسبت به مواضع »رئیس مجلس اصلاحات« مردد سازند. اما دستپاچگی ها و تعدد نگرانی ها، باعث نوعی اخلال در این برنامه شد و سناریونویسان، فراموش کردند عوامل شهرستانی خود را نسبت به موضوع توجیه کنند. این فراموشی، در مانع تراشی ها و حرکات منسجم »عده ای کم شمار اما پرسر و صدا« در سخنرانی های شهرستانی کروبی متجلی شد. البته، در برنامه ستاد مرکزی مدعیان اصولگرایی تغییری ایجاد نشد. آنها ترجیح دادند حتی در برابر بیانیه حقوق شهروندی دبیرکل حزب اعتماد ملی، خون دل بخورند و سکوت پیشه سازند تا سناریوی »تخریب کروبی از طریق اظهار علاقه ظاهری برخی اصولگرایان به او«، بی خاصیت نشود.
     برنامه دیگر حامیان ویژه دولت، تخریب گسترده موسوی در میان کسانی بود که اگر چه در دسته بندی های سیاسی، به اصولگرایان نزدیک تر هستند اما قطعاً در انتخاب بین احمدی نژاد و موسوی، به طرف میرحسین موسوی خواهند رفت. اقبال این گروه از مردم به موسوی نیز به این امید است که آنچه مدعیان اصولگرایی در مورد حفظ ارزش ها می گویند به همراه اصلاح روش های مدیریتی و حل مشکلات معیشتی، به کسی سپرده شود که سابقه 8 ساله مدیریت او هنوز در ذهن سی ساله ها و افراد سالخورده تر از آنها وجود دارد. برهمین اساس، تعدادی از رسانه های حامی احمدی نژاد، طرفداری بعضی گروههای سیاسی از میرحسین موسوی را بهانه قرار دادند و خود بریدند و دوختند تا ثابت کنند که »اگر میرحسین موسوی، رئیس جمهور شود ارزش ها فدایی خواهد شد« .
     آنها ادعا می کنند که بعضی »افراد بی توجه به ارزش ها «- به ادعای آن طرفی ها - در میان طرفداران موسوی هستند، پس لابد اگر موسوی به قدرت برسد، ارزش ها به خطر می افتد. اما ظاهراً فراموش کرده اند که در میان طرفداران سرشناس کاندیدای مورد نظر خودشان، کسی یافت می شود که به پرچم آمریکا سوگند خورده است. همچنین خود را به فراموشی می زنند که پرقدرت ترین روزنامه حامی آنها، چندی پیش با ذوق زدگی، حمایت خواننده زن لس آنجلسی از کاندیدای ارزشی ایشان را منعکس کرد. دستپاچگی آن طیف، همچنین باعث شده که حمایت قاطع کاندیدای مورد نظر خود از »نظریه پرداز دوستی با مردم اسرائیل« را فراموش کنند! شاید هم هیچ کدام از این مسائل را از یاد نبرده اند اما نگرانی از افزایش فاصله میان مجموع آرای اصلاح طلبان با رای کاندیدای محبوب آنها، موجب شده است که تنها به تخریب کاندیداهای اصلاح طلب بپردازند.
       این گروه خود را به تخریب گسترده موسوی از طریق »متهم کردن او به همراهی با افراطیون ضدارزش« مشغول ساخته اند تا از پاسخگویی به یک سوال واضح، طفره بروند. این سوال آن است که: » اگر خدمات دولت نهم ، در طول تاریخ بی سابقه بوده و همه ارزش های منکوب شده در دوره اصلاحات، توسط این دولت احیا شده است، چرا با خیال آسوده در کناری نمی نشینند تا در 22 خرداد، مردم برای همیشه پرونده مدعیان اصلاح طلبی را ببندند؟«
       آیا این دستپاچگی و نگرانی، ثابت نمی کند که هر چه تعداد سوگند حامیان دولت در خصوص بی نظیر بودن دوره چهار ساله اخیر افزایش یافته، مردم نسبت به دروغ بودن برخی ادعاها یقین بیشتری پیدا کرده اند و بر اساس آن تصمیم انتخاباتی گرفته اند؟
      شاید هم آنها نسبت به اظهارات خود در خصوص خدمات بی سابقه چهار سال اخیر، اطمینان دارند اما دچار این توهم شده اند که بسیاری از مردم نمی دانند این خدمات توسط چه کسی انجام شده است؛ درست مانند عده ای از سربازان آمریکایی در عراق و گروهی از دانشجویان در خارج از کشور که برای احمدی نژاد نامه نوشتند اما به گفته رئیس جمهور، عده ای از آنها تصور می کردند احمدی نژاد رئیس جمهور عراق است و گروهی دیگر او را فلسطینی می دانستند!
      نگارنده به دوستان آن طرفی پیشنهاد مشخصی دارد. آنها اگر خودشان می دانند که بعضی ادعاها در خصوص موفقیت های دولت نهم در چهار سال اخیر، به کار ایام انتخابات نمی آید بهتر است صادقانه با مردم سخن بگویند. اگر هم گمان می کنند مردم از شناخت عامل اصلی این موفقیت ها عاجز هستند، به جای هتاکی علیه رقیب،برای رفع ابهام در این زمینه بکوشند.
      در غیر این صورت ، فحاشی و هتاکی به موسوی یا تلاش برای تخریب کروبی از راه تظاهر به حمایت از او، نتیجه ای بهتر از دوم خرداد 76 برای فراکسیون دولتی اصولگرایان به بار نخواهد آورد.

 

معاون اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی:افزایش حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی بر اساس سود سهام است

روزنامه ایران صفحه 4 

  سازمان تامین اجتماعی با همکاری سازمان خصوصی سازی، به وسیله فروش سهام شرکت های دولتی به مبلغ ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان، حقوق بازنشستگان را افزایش می دهد.
    اسماعیل همدانلو معاون اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی با اعلام این مطلب گفت: افزایش حقوق بازنشستگان در بودجه سال ۸۸ بر اساس فروش سهام شرکت های دولتی، که از طریق بورس به سازمان تامین اجتماعی واگذار می شود، انجام خواهد گرفت و سود حاصل از آن به بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی داده می شود که این امر تا اواخر خرداد به طول می انجامد. وی افزود: طرح های متفاوتی درباره افزایش حقوق بازنشستگان به دولت ارائه شده است که تا به حال جواب آنها داده نشده است. همدانلو درباره مبنای کسر حق بیمه افزود: حداقل کسر حق بیمه بر اساس حقوق ۲۶۳ هزار و ۵۰۰ تومان است که تا یک هفته دیگر حداکثر آن اعلام می شود.

 

سورن بخرم یا پژو 206 صندوق دار V9؟

 روزنامه دنیای اقتصاد صفحه 16

   هر دو خودرو توسط مهندسان داخلی طراحی و به بازارهای داخلی و خارجی پا گذاشته اند با این تفاوت که یکی برند ایران خودرو و دیگری برند پژو را یدک می کشد. منظورمان دو خودرو سمند سورن و پژو 206 صندوق دار مدل V9 است.
    این دو خودرو هر چند که از لحاظ قیمتی در یک محدوده قرار دارند، اما از لحاظ فنی تفاوت های بسیاری با یکدیگر دارند. سورن که نسل پیشرفته سمند محسوب می شود از موتور 1800 سی سی بهره می برد که توانایی تولید 100 اسب بخار قدرت را دارد، اما پژو 206 صندوق دار با وجود موتور کم حجم تر نسبت به سورن که 1600 سی سی است، توانایی تولید 110 اسب بخار قدرت را دارد.
    از سوی دیگر پشت فرمان سورن می توان تا سقف 185 کیلومتر در ساعت گاز داد، اما با V9 این میزان تا 189 کیلومتر در ساعت قابل ارتقا است.
    همچنین با وجود آن که سورن از موتور پرقدرت تری نسبت به V9 برخوردار است، اما با پژو 206 صندوق دار شما در عرضه 5/11 ثانیه می توانید به شتاب صفر تا صد دست پیدا کنید در حالی که سورن برای رسیدن به این شتاب نیازمند 12 ثانیه زمان است.
    اگر بخواهیم میزان مصرف سوخت این دو محصول ایران خودرو را نیز با یکدیگر مقایسه کنیم V9 در شرایط بهتری نسبت به سورن قرار دارد. این خودرو طی صد کیلومتر در سیکل ترکیبی 3/7 لیتر سوخت مصرف می کند در حالی که سورن برای طی کردن این مسافت نیازمند 1/10 لیتر سوخت است که این امر به دلیل وزن بالای سورن نسبت به 206 صندوق دار بوده است.
    در حال حاضر پژو صندوق دار V9 با قیمت 19میلیون و 300هزار تومان و سمند سورن نیز با قیمت 16میلیون و 800هزار تومان در بازار عرضه می شود.